صدای صاعقه آمد که در هوا زده بود

صدای صاعقه آمد که در هوا زده بود
گمان کنم که خدا مرد را صدا زده بود
 
به خنده ی دم آخر کمی تسلی داد
به جبرئیل که از غصه, ضجه ها زده بود
 
کسی که پیکره نیمه جان او آن شب
به شدت از اثر زهر دست و پا زده بود
 
در این میانه, عطش؛ این حقیقت مکشوف
به بوم زندگی اش رنگ نینوا زده بود
 
عجیب بود که با حال تشنگی, به سرش
هوای نعل و سم اسب و بوریا زده بود
 
و دید او سر شش ماهه را در آن اثنا
که ناشیانه کسی روی نیزه ها زده بود
 
دلش رضا نشد از آن کسی که عاشورا
به عمه زینب او حرف ناسزا زده بود
 
هزار سال پس از او میان شعر, کسی
گریز روضه خود را به کربلا زده بود…
38
0
موضوعشهادت امام باقر (علیه السلام)
گریزعاشورا امام حسین (علیه السلام) ، کربلا و کاروان
شاعرپیمان طالبی
قالبغزل
سبک پیشنهادینامشخص
زبانفارسی
اشعار مرتبط با این شعر و مناسبت