امشب شمیم آمدن گل رسیده است
یعنی گلی به گلشن هستی دمیده است
جانبخشتر ز رایحهی گلشن بهشت
برما نسیم مرحمت حق وزیده است
ازآسمان هفتم خود نور کردگار
خطی زنور تا به مدینه کشیده است
مهری به روشنایی آئینهی عفاف
ازنور لایزال خودش آفریده است
درآسمان نوشت که معصومه نام اوست
نامی که روشنایی قدر و مقام اوست
موسی که از رسیدن او باخبر شده
درطور خویش شاهد نور شجر شده
لبخند گرم او به همه میدهد نشان
آثار شادمانی او بیشتر شده
از نجم ثاقبی که دمیده به دامنش
آغوش نجمه جلوگه آن قمر شده
شکرانهی شکفتن آن بانوی عفاف
موسی نشسته گرم نماز سحر شده
خیل فرشتگان به فلک مات ماندهاند
ازآسمان به مقدم او گُل فشاندهاند
ای دل مدینه از همه جا دیدنیتر است
از کعبه، از محیط صفا دیدنیتر است
روکن براین حریم که از مسجدالحرام
این قبلگاهِ اهل ولا دیدنیتر است
او سیب سرخ گلشن موسی بن جعفر است
یعنی که از بهشت وفا دیدنیتر است
از هرکه شادمان شده در این بهارِ عشق
گلخندهی امام رضا دیدنیتر است
روبر حریم قدسی این دلنواز کن
عیدی دهد امام، تو دستی دراز کن
این فاطمینسب که بود فاطمی مرام
آئینهای ز عصمت او را گرفته وام
من عاجزم ز درک مقام کسی که هست
هم بر امام دخترو هم خواهر امام
او آن کریمهایست که ازفیض حق بُوَد
خیر کثیر بر همه عالم علی الدوام
هرروز درحریم بهشتی او ز عرش
خیل ملک رسند حضورش به احترام
زیبد به او که آینهی ذات کوثرست
او کوثر مقدس موسی بن جعفرست
ای افتخار مکتب قرآن خوش آمدی
ای خواهر امام خراسان خوش آمدی
هرچند درمدینه شکفتی چوگل، ولی
بانوی آفتابی ایران خوش آمدی
گنجینهی عفاف و شرفنامهی حیات
آئینهی نجابت و ایمان خوش آمدی
بال فرشتگانِ خدا فرش راه توست
روشنترین سپیدهی دلها نگاه توست
شهر علوم قم زتو و خود علیمهای
در علم و فضل و دانش و تقوا فهیمهای
گویند عالمانِ جهان برتو عالمه
اجداد تو حکیم جهان، تو حکیمهای
قدرت فزون تراست از آن چه سرودهاند
ساره چو هاجرست براین در ندیمهای
حاجت رواست سائل درگاه جود تو
ازبس رئوف هستی و بس که کریمهای
هرکس غریب بردرت آمد غریب نیست
ازچشمهی عنایت تو بی نصیب نیست
بابرقی از نگاه تو رخشنده میشوم
با آفتاب مهرتو تابنده میشوم
احساس سرفرازیام از باتو بودن است
ای سرفراز، بی تو سرافکنده میشوم
ازشعر نارسا و ازاین کوتهیِ طبع
باردگر حضور تو شرمنده میشوم
لطفت همیشه شامل حالِ «وفایی» است
ازاین مرام توست که دل زنده میشوم
این شعر رابه پای محبّت حساب کن
آئینهی وجود مرا نابِ ناب کن
