ایها المظلوم-ayohalmazloom
ولادت-امام-جواد-علیه-السلام
لطفاً برای جستجوی گریز های متفاوت در این مناسبت به کادر جستجوی گریز در سمت راست صفحه مراجعه فرمایید
نمایش هر صفحهمورد
امشب ای غم از دل ما دور باش
امشب ای عفریت خودبین کور باش
 
امشب ای ماه منیر آسمان
از پس ابر سیه رخ کن عیان
 
 
امشب ای پروانۀ شب زنده دار
دور شمع یار پر زن بی قرار
 
امشب ای گمگشتگان شورا کنید
تا دیار یار را پیدا کنید
 
امشب ای شهر پر آشوب حجاز
بر سپهر و ماه و اختر ها بناز
 
خاکیان نازند بر افلاکیان
عرشیان محتاج فیض خاکیان
 
ای قلم امشب کجا بردی مرا
تا حریم کبریا بردی مرا
 
 
باز سوی کهکشانم می بری
تا کدامین آسمانم می بری
 
می دهد این مژده جبریل امین
شد شب میلاد عیسای زمین
 
یک صدا عالم صدایش میکند
عیسی مریم دعایش میکند
 
 
گر بشر گویم بشر حیران اوست
ور ملک گویم ملک دربان اوست
 
او جواد است و عزیز مرتضاست
راحت جان علی موسی الرضاست
 
گوید ارباب خرد با اعتقاد
یا جواد و یا جواد و یا جواد
 
ای هواداران اولاد رسول
وی ثنا گویان زهرای بتول
 
همت مرغ همائیتان کجاست
حال کشکول گدائیتان کجاست
 
 
نور در ظلمت سفیدی می دهد
فاطمه بر شیعه عیدی می دهد
 
سردهید این زمزمه اندر نهاد
یا جواد و یا جواد و یا جواد
 
قاصدا امشب به رضوانم ببر
نه به رضوان بر خراسانم ببر
 
گو مبارک باد این فرخنده عید
جان ایران جان جانانت رسید
 
طوس را امشب چراغان کرده اند
جشن بر پا در خراسان کرده اند
 
 
مادری، فرخنده زاد آورده است
نازنینی چون جواد آورده است
 
گوید احسن ای گل باغ وداد
یاجواد و یاجواد و یاجواد
باز بر نخل ولایت ثمری داده خدا
آسمانِ عظمت را قمری داده خدا
 
در بهاری همه زیبایی و امّید و صفا
گلشن مهر و وفا را ثمری داده خدا
 
دهم ماه رجب لیله‌ی قدرِ دل ماست
وه بر این شب چه مبارک سحری داده خدا
 
شب قدر است؛ بخوان سوره‌ی کوثر زیرا
به رضا کوثر و قدر دگری داده خدا
 
حُجره‌ی کوچک ریحانه بهشتی دگر است
که بر این خانه صفای دگری داده خدا
 
به جهان بشریّت ز حریم ملکوت
با جمال ملکوتی بشری داده خدا
 
تا که در بادیه‌ی عشق توقف نکند
باز این قافله را راهبری داده خدا
 
همه از مرحمت این پدر و این پسر است
هر چه بر هر پسر و هر پدری داده خدا
 
هم چو او نیست دگر پُر برکت مولودی
مقدمش را چه مبارک اثری داده خدا
 
اولیاء جمله جوادند ولیکن ز جواد
جود را جلوه‌ی تابنده‌تری داده خدا
 
تا دهد قدرت فرعونی مأمون بر باد
به جگر گوشه‌ی موسی پسری داده خدا
 
جز مدیح علی و آل، "مؤید" را نیست
آری آری که به هر کس هنری داده خدا
خبر آمد که امام گُل ما خرسند است
هشتمین شمس ولایت به لبش لبخند است
 
«طَلَعُ البَدرْ عَلینا» به لبش زمزمه دارد
غرق سیمای فروزنده‌ی این فرزند است
 
چشم بد دور شود تا که از این غنچه‌ی نور 
دست رضوان گلستان جنان اسپند است
 
ز آسمان هر ملکی سوی زمین آمده است
گل به خاک قدم اطهر او افکند است
 
صدف بحر امامت گهری آورده
که به چشم همگان گوهر بی مانند است
 
جود یک فیض از این چشمه‌ی فیّاض بُوَد 
نور این مهر جهانتاب خدا پیوند است
 
علم و حلم و شرف و فضل و مروّت ز ازل
تا ابد بر در بیت الشرفش پابند است
 
منزلت یافته از همّت او صبر و امید
عشق با او ز ازل همدم و خویشاوند است
 
راه نورانی او هست همان راه بهشت
هرکسی پیرو او گشت سعادتمند است
 
حُرمت اوست که حاجت ز خدا می‌گیرم
نام او محضر حق، پاکترین سوگند است
 
تلخ کامی جهان رفت «وفایی» از یاد
نام شیرین جواد است که بِه از قند است
زیر قدمت بند دل ماست که گیر است
بهتر بنویسم دل ما عبد و اسیر است
هر کس به تو دل داد محال است نگوید
از هرچه دلش غیر تماشای تو سیر است
«ای تیر غمت را دل عشاق نشانه»
دام است نگاه تو و ابروی تو تیر است
از نام و نشان و نسب ما چو بخواهید
مائیم گدا و پسر شاه امیر است
شهزاده‌ی جودی تو که در وصف تو گفتند:
هر لحظه و هر ثانیه در فکر فقیر است
عالم همه دور سر تو گرم طوافند
افلاک کنار وجنات تو حقیر است
 
جانم به فدای تو و دستان کریمت
شاهیم سر سفره‌ی احسان قدیمت
 
بند دلم از گیسوی تو واشدنی نیست
دوری ز تو هیهات، به مولا شدنی نیست
آن دل که نشد بسته به خال لبت ای دوست
دل نیست، خرابه است، وَ احیا شدنی نیست
گشتیم، وَ گشتیم، وَ گشتیم، وَ گشتیم
والله که مانند تو پیدا شدنی نیست
آن آینه که روی تو را داد نشانم
نور است سراسر به خدا «ها» شدنی نیست
از برکت روی تو شده گندم ما نان
‌بی برکت تو حاجت ماها شدنی نیست
بدجور نمک گیر توأم حضرت باران! 
افتاده دلم پای تو و پاشدنی نیست
 
ای جود و کرامت نمی از لطف نگاهت
دریاب گدایی که نشسته سر راهت
 
پیداست نشان تو به هر جای خراسان
پس لذت محض است تماشای خراسان
از روز ازل یاد گرفتیم بگوئیم
مائیم گرفتار و گداهای خراسان
جز بر علی و آل علی دل نسپردیم
دادیم دل خویش به آقای خراسان
هر چند کبوتر نه، ولی شکر که هستیم
جاروکش و درباری مولای خراسان
از باب تو رفتیم و به لطف تو گرفتیم
حاجات خود از محضر بابای خراسان
دلتنگ تماشای بهشتیم و نشستیم
در پیش تو لبریز تمنای خراسان
 
دردیم، ز رحمت بده این بار دوا را
امضا بزن این بار شما مشهد ما را
 
«ابروی تو پیوسته به هم خوف و رجا را»
چشم تو به تصویر کشیده است خدا را
مُهر از لب آن شیشه‌ی پُر معجزه بردار
بگذار معطر کند عطرت همه‌جا را
هم "عشق" شمائید وَ هم حضرت معشوق
داده است خداوند به ما درد و دوا را
ای برکت باران زتو، از شوق در آورد
لبخند دل انگیز لبت اشک رضا را
یاد حرمت شعر مرا باز عوض کرد
انداخت میان دلم این حال و هوا را
مثل تو جوانند شهیدان خمینی
کرده است دعای تو اجابت شهدا را
 
از لطف تو در راه حسینیم همیشه
پای علم پیر خمینیم همیشه
عاشق همیشه خانه‌اش بر دوش باد است 
آواره‌ی معشوق خود در هر بلاد است 
هر سو برایش جلوه‌ای از روی دلدار
اما نداند دل کجا از دست داده است 
در وقت خلقت بوده یا در عالم زر
کی چشم او بر حیدر و آلش فتاده است
 عاشق به دنیا آمده عاشق بمیرد 
راه سعادت عشق بر این خانواده است 
هر چند خَلقی عاشق آل علی‌اند 
از آل حیدر دلبری کار جواد است 
 
تو مظهر ذات و جمال کبریایی
ابن رضا، ابن رضا، ابن رضایی
 
خیر کثیر از گوشه‌ی چشمت روان است 
گویا که روح فاطمه در تو نهان است 
تنها نه ما محتاج الطاف تو هستیم 
بی سایه‌ات جبریل هم بی آشیان است
ماه و ستاره گردوخاک دامن تو
خورشید فانوس در این آستان است 
در وصف دستان خدایی تو ماندیم 
پای علی در وصف دستت در میان است 
هر جا که سائل هست سفره پهن کردی 
سائل نداند میهمان یا میزبان است 
 
فهمیده هر کس پای در مشهد نهاده است
راه رسیدن تا خدا باب الجواد است
 
دُرّ رضا در دیده‌ی گوهرشناسان 
شمس الشموس دیگر اخترشناسان 
شد "لافتی الا علی" ورد زبان‌ها 
دیدند تا ابروت را حیدرشناسان 
بی اختیار از دیدن سرو قد تو 
برخاستند آسیمه سر محشرشناسان 
گنجینه‌های بی‌کران آسمان را 
برداشتند از خاک‌راهت زرشناسان
ابتر شدند از جلوه‌ی تو دشمنانت
دیدند در تو فاطمه کوثرشناسان 
 
از کودکی‌های تو پیران در شگفتند
محراب و منبر را روایاتت گرفتند
 
چون خال تو یکتاپرستان گوشه‌گیرند 
در سیر وحدت کثرتی را دستگیرند 
آزاد مردانِ تمام روزگارند 
آنان که در پیچ و خم زلفت اسیرند
با جود تو سائل نمی‌ماند به عالم
وقت سخاوت جلوه‌هایت بی نظیرند 
شاهان به ترفیع مقام اینجا غلامند 
از بس که آل فاطمه نعم الامیرند 
 
زلفت مدار عاشقی در عالمین است 
خورشید این منظومه، ماه کاظمین است
مدینه آینه‌ای غرق روشنایی داشت 
شب ولادت تو نور کبریایی داشت 
 
زمین ز یمن وجود مطهرت چون عرش 
به چشم اهل ولا، جلوه‌ی خدایی داشت 
 
شمیم روح‌فزایت دل از محبان برد 
نسیم کوی تو آهنگ دلربایی داشت 
 
به آسمان هدایت نهم ستاره دمید 
که خلق را ز خدا نور رهنمایی داشت 
 
به پاس آمدنت، باغبان گلشن قدس 
زاشک، دسته‌گل از بهر رونمایی داشت 
 
کبوتر دل یاران اسیر غم‌ها بود 
نسیم مقدم تو مژده‌ی رهایی داشت 
 
تویی جواد و ز جود تو بهره‌ور گردید 
ز بذل و جود تو هرکس که آشنایی داشت 
  
همیشه دست یداللهی تو در همه‌جا 
ز عقده‌ی دل عارف، گره‌گشایی داشت 
 
پناه برد ز امواج خشم طوفان، نوح 
بر آن سفینه که لطف تو ناخدایی داشت 
 
ز بی نیازی خود منت از فلک نکشد 
هرآن که بر در تو کاسه‌ی گدایی داشت 
  
به سایه‌ی دگران کی رود، که این ذرّه 
از آفتاب تو امید روشنایی داشت
 
دلم به مهر تو پیوسته بود از آغاز 
کجا زخاک قدومت سر جدایی داشت 
 
هماره شکرخدا بر لبان او جاری‌ست 
از آن زمان که ولای تو را «وفایی» داشت 
امشب از بیت رضا نور به دامان داریم
موج شادی به دل و روح و تن و جان داریم
چه مبارک سحری از دم سلطان داریم
هر چه داریم هم از شاه خراسان داریم
 
حیدری زاده گلی نیک نهاد آمده است
از عنایات خداوند جواد آمده است
 
خبر آورده که شب را سحری پیدا شد
قمر برج ولا را قمری پیدا شد
به نهال رضوی برگ و بری پیدا شد
ثمر آل علی را ثمری پیدا شد
 
گوش کن زمزمه ی دادرس از عرش رسید
مژده ای دل که مسیحا نفس از عرش رسید
 
شیعه ی ناب ز بود تو شد اثنی عشری
روز چون شمسی و شب برج ولا را قمری
وقت میلاد تو سر داد خروس سحری
(چه مبارک پدری و چه مبارک پسری)
 
جود و احسان تو از شاه خراسان داریم
قدم خیر تو از حضرت سلطان داریم
 
ساقی و باده و جام و می و پیمانه تویی
به گل روی رضا شمعی و پروانه تویی
جسمی و جانی و هم حضرت جانانه تویی
خانه را نوری اگر هست در آن خانه تویی
 
باید این پای بر این خوان و بر این خانه کشید
دست سوی تو و دست از می و پیمانه کشید
 
قدمت معنی جود است همین را عشق است
به رضا بود و نبود است همین را عشق است
هم قیام است و قعود است همین را عشق است
بعد حقّ حقِّ سجود است همین را عشق است
 
بر ملامتگر کج فکر جواب آمده است
هم جواد آمده هم ابن رباب آمده است
 
خیز و تبریک بگو هم به رضا هم به حسین
هم به ما رحمت حق گشته عطا هم به حسین
فخر دارد پدرت بر تو خدا هم به حسین
هدیه ی حضرت حقی تو به ما هم به حسین
 
پسر شیر خدا شیر به دامان دارد
ثمر از باغ جنان نخل خراسان دارد
 
مژده ای دل که عروس علوی مادرشد
پسر آورده و ششماهه علی مظهرشد
با که گویم که گل از باد خزان پرپر شد
اصغری بود و به نی رفت و علی اکبر شد
 
پای نی باقی باغ و به سر نی سر او
لاله سان سوخت ز داغ رخ او مادر او
گاه‌گاهی نگاه، ما را بَس
بوسه‌ای گاه‌گاه، ما را بَس
گرچه از دستِ یار ممکن نیست
جگری روبراه ما را بَس
ما گره در گره شدیم اما...
لطفِ زُلفی سیاه ما را بَس
رو به چشمش نمازِ خود خواندیم
و همین اشتباه ما را بَس
تا به کویش نرفته‌ایم افسوس
ولی این شوقِ راه، ما را بَس
در بساطم نبود غیر از آه
و همین نصفه آه، ما را بَس
مرقدی با دو گنبد زردش
خاکِ آن بارگاه، ما را بَس
یک ضریح و دو قبله و دو امام
یک حرم با دو شاه، ما را بَس
به ضریحش نشد اگر برسیم
کنجِ آن سرپناه، ما را بَس
 
ما حسینی شدیم شُکرِ خدا
کاظمینی شدیم شُکرِ خدا
 
زلفِ ما را به بادها دادند 
لطف خود را به یاد‌ها دادند
تا گره‌های کارِ من دیدند
به لبم  یاجوادها دادند
تا که بردیم نام او دیدیم 
رونقی بر کسادها دادند
تا ازاین خانه ما جدا نشویم
به لبم وَاِن‌یکاد‌ها دادند
نان خود را دوباره بخشیدند
ازسرِ ما زیادها دادند
نامراد آمدیم اما باز
قبل گفتن مُرادها دادند
مثل باران شدند رحمت را
بر تمام بلادها دادند
خط کشیدند روی بدها و...
باز هم امتدادها دادند
حرف‌های نگفته آوردم
تا به دستم مدادها دادند
 
هی نوشتیم  نامه ادرکنی
یاجواد الائمه ادرکنی
 
از جمالش کمال می‌ریزد
از کمالش جلال می‌ریزد
از لبش دانه‌های سرخ انار
از قدش اعتدال می‌ریزد
به تماشاش ایستاده جهان
که بهم نظم سال می‌ریزد
روی دوشِ رضا از آن گیسو
آبشاری زلال می‌ریزد
نورِ او لَن‌تَرانیِ موسی است
کوه هم بی مجال می‌ریزد
چقدر چامه و چکامه براش
از قلم‌های لال می‌ریزد
همه تقصیرِ تیغ آن ابروست
خونِ ما را حلال می‌ریزد
آمد و از غبارِ جاده‌ی او
معجزاتی محال می‌ریزد
بعد از این از دلِ غریب رضا
غم قال و مقال می‌ریزد
 
به علی رفته نور سرمدِ ما
آمده سومین محمدِ ما
 
ای مبارکترین سلام رضا
آفتاب علی الدوام رضا
سبزی مسجد النبیِ علی
کعبه‌ی مسجدالحرامِ رضا
نهمین رکعت رسول خدا
اولین اشهدُ، السلامِ رضا
امتداد همیشه‌ی زهرا
شرف‌الشمس مستدام رضا
سجده‌ی شکر فاطمه این است
برکت‌های خاص و عامِ رضا
آمدی و به عشق تو خواندند
بچه‌ها را همه غلام رضا
دم باب‌الجواد هرکه رسید
می‌شود جبرئیلِ بام رضا
بازهم آمده است امام حسن
بازهم آمده امام رضا
پیش آغوش خیزران، زهرا
بوسه می‌داد بر تمام رضا
 
گوییا  جمع یاس و  یاسمن است
بین آغوش فاطمه حسن است
 
آخرین مرتضای راه حسین
سومین جلوه از پگاهِ  حسین
تو علی هستی و عجب هم نیست
خیره باشد به تو نگاه حسین 
صبر باید کند خدا  برسی
تا که کامل کنی سپاه حسین
گفت در گوش تو  پدر اذان و خدا 
گفت حی علی الفلاحِ حسین
با تو شیرین شده‌است عمرِ رباب
با تو زیبا شده است ماه حسین
مادرت در خیال خود می‌گفت
بشَوی کاش تکیه‌گاه حسین
تا که رفتی به کربلا گفتند 
شیر آمد به رزمگاه حسین
آنقدر خشک شد لبت دیدند
رو زدن‌های گاه‌گاهِ حسین
حرمله کاشکی زمان می‌داد
سیر بیند تو را نگاه حسین
به گمانم سه‌شعبه آتش بود
سوخت در بین سینه آهِ حسین
پیش تو روی زانویش می‌زد
مادری پشت خیمه‌گاه حسین
بین گودال نه، زِ شرم رُباب
پشت خیمه است قتلگاه حسین
 
بعد گودال پیش او رفتند
نیزه‌ها بر زمین فرو رفتند
توفیق دارم، از گُلِ زهرا بگویم 
از کوثرِ دوم، مَهِ طاها بگویم
از اولین ابنُ الرضا، زیبا بگویم 
با لفظ و معنای بسی شیوا بگویم
 
اما چگویم، زانکه در مدحش خدا گفت:
نتوان کسی وصفِ جوادِ بنُ الرضا گفت
 
من وصفِ "لا اُحصی ثَنائِک" را چگویم
او که نمی آید به وصفِ ما، چگویم
از "اَشبهُ الناسِ" شَهی والا چگویم
خود، از یکی یکدانه ی بابا چگویم 
 
آمد به عالم، برکت آل محمد 
یعنی تمامِ عشقِ عترت، جودِ سرمد
 
زیبا مگو! زیبایی از او خوش جمال است 
آقا مگو! آقایی از او در کمال است
یکتا مگو! یکتاییِ حق را مثال است 
لیلا مگو! لیلاییِ زهرا و آل است
 
به به از این هیبت، که سر تا پاست حیدر
الحق که باشد اسمِ اعظم را مصور
 
او روشنی بخشِ چهل سال انتظار است
میلادِ او، محصولِ صبری بی شمار است
عمریست بابایش برایش بی‌قرار است
حالا ز شوقِ دیدنِ او اشکبار است
 
تنها رضا نه، که در این چشم انتظاری 
آلِ پیمبر، کرده بس لحظه شماری
 
چشمِ رضا معطوفِ دیدار جواد است 
یعنی که محوِ ماهِ رخسار جواد است
حالا تبسم بر پدر کار جواد است
بابای او هم نیز دلدار جواد است
 
هم مستِ بابا شد جوادِ آل احمد 
هم محوِ او شد عالم آل محمد
 
هر کس جوادِ بن الرضایش، هست رهبر
راهش یقین باشد، همان راه پیمبر 
او که صِراطُ المستقیمَش هست حیدر
باشد سفیرِ مکتبِ زهرای اطهر
 
آقای ما از روز اول کوثری بود
از کودکی مَشی و مرامش مادری بود
 
از ابتدای کودکی در حق فنا بود
با اَشهدَش معلوم بود عبدِ خدا بود 
شهزاده ای از خاندان "هَل اَتا" بود 
معنای "تطهیر" و دلیلِ "اِنَّما" بود
 
قرآن سراسر مدحِ آن محبوبِ دلهاست 
او شیعه را الهام بخشِ آب و گِلهاست
 
او سفره از جود و کرم گسترده دارد
او سائلانِ محترم گسترده دارد
بی خانه را، باغِ اِرم گسترده دارد
در قلبِ عشاقش حرم گسترده دارد 
 
مُلک و مَلَک، در سایه ی جودِ جوادند 
جن و بشر، در اصل از بودِ جوادند
 
نوبر کنید ای مردم از حسنِ صفاتش 
جودِ زیادش، چشمه ی آب حیاتش
بوسه خوش است، از کامِ نوشیده فراتش
مومن زنَد تکیه، به کشتیِ نجاتش
 
از آیه ی "یَومَ وُلِد" تا "یَومَ اُبعَث"
گویای اینکه: اوست اَسراری ز مبعث
 
گرچه فلک، در سایه ی او هست ایمن 
با کفر و شرک و ظلم، ذاتاَ هست دشمن
تیغِ زبانِ او، علیهِ شُبهِه مُتقن
روشنگری هایش، همه قولی مُبَرهن
 
هر مدعی را بر سرِ جایش نشانده 
هر منحرف را او به رسوایی کشانده
 
او که بدیها از خودیها دیده بسیار 
زخمِ زبان از این و آن بشنیده بسیار 
حتی ز دستِ دوستان رنجیده بسیار 
در غربتِ خود، بهرِ خود گرییده بسیار
 
او را ز تهمت دوستان، تهدید کردند 
چهره شناسان در نسَب، تایید کردند
 
با اینکه عمرِ حضرتش بسیار کم بود 
دریای علمش در همه عالم علَم بود 
در خانه ی خود هم مواجه با اَلَم بود
مقتولِ همسر، کشته ی زهرِ ستم بود
 
در حجره در بسته وقتی دست و پا زد
با کامِ عطشان، شاه عطشان را صدا زد
 
از بسکه در جانش، عطش بالا گرفته 
با یادِ جدش، شورِ واویلا گرفته
هنگامِ رفتن، ذکرِ یا زهرا گرفته
بر بامِ خانه چند روزی جا گرفته
 
بالِ کبوترها به جسمِ او امان بود
اما شهِ بی سر، بدونِ سایبان بود
ابری به بارش آمد و باران عشق ریخت
جانی دوباره بر تن بی‌جان عشق ریخت
جبریل با بشارتی از نور سر رسید
آیات محکمات به قرآن عشق ریخت
"لایمکن الفرار من العشق" خواند و بعد
در پایه‌های سست و پریشان عشق ریخت
دستی کشید بر سر عشق و به لطف خویش
نظمی به حال بی‌سر و سامان عشق ریخت
با تیشه، ریشه‌ی غم هجران زد و سپس
"شوق وصال یار" به دامان عشق ریخت
مژگان خویش را به تماشا کشید و بعد
صدها هزار رخنه به ایمان عشق ریخت
قفل شکسته‌ی دل ما را کلید شد
آزادی دوباره به زندان عشق ریخت
 
بوی بهشت از نفس اوست شمّه‌ای
هرکس گرفته ذکر جوادالائمه‌ای
 
وقتی که می‌رسید گدا در حوالی‌اش
پُر می‌شد از کرامت او دست خالی‌اش
شهری که میزبان جوادالائمه است
هرگز نرفته فقر به سمت اهالی‌اش
حاتم گدای او شده تا بلکه رو شود
یک‌گوشه از مقام کرامات عالی‌اش
باشند اگر تمام جهان میهمان او
پایان ندارد این کَرَم لایزالی‌اش
عالِم شده‌ست هرکه به این خانه آمده
دنبال پاسخ جملات سؤالی‌اش
دنیا برای دشمن او چون جهنّم است 
اما بهشت بوده برای موالی‌اش
هرکس که ناامید به لبخند او رسید 
مرهم گذاشت بر غم آشفته‌حالی‌اش
 
لبخند توست داروی هر درد یاجواد! 
جانم فدای ابن‌رضا و اباجواد
 
تو از ازل جوادی و ما از ازل فقیر
یا اَیُّهَاالجَواد! تَصَدَّق عَلَی الفَقیر
حس کرده است ثروت عالم به دست اوست
وقتی گرفته است تو را در بغل فقیر
از حدِّ اکثر همه سر بوده هر زمان 
از تو رسیده است به حدِّ اقل، فقیر
این گوشه‌چشم توست که اکسیر اعظم است
با یک نگاه تو به غنی شد بدل فقیر
از دیگران زیاد شنیده، ولی فقط
دیده همیشه جود تو را در عمل فقیر
با دست پُر به خانه‌ی خود رفته هر زمان
با دست خالی آمده در این محل فقیر
از آن زمان که لطف تو را دید تا ابد
شد روزگارِ تلخ به کامش عسل فقیر
این بیت‌ها گدای جوادالائمه‌اند
با این نیت ردیف شده در غزل فقیر
 
در آستان مرحمت عشق مَحرم است
هرکس که شد گدای تو، آقای عالَم است
امشب بـه جهان آمـده پیغمبر دیگر؟ 
یا کعبه گرفته‌ست به بر حیدر دیگر؟ 
یا از حَسَنین است عیـان منظر دیگر؟ 
دارد به سـرِ دست، رضـا کوثـر دیگر
 
بُشری که دلِ آل محمّد همه شاد است 
این مژده بگوییـد کـه میلاد جواد است
 
ای بحـر تجلـی! گهـرت باد مبارک 
ای شاخۀ طوبـا! ثمـرت بـاد مبارک 
ای شمس ولایت! قمرت باد مبارک 
میـلاد گرامـی پسـرت بـاد مبارک
 
این قبلۀ اربـاب مـراد اسـت، مـراد است 
الحق که جواد است، جواد است، جواد است
 
بــا مــاه بگوییـد چـراغ سحـر اسـت ایـن 
بـا مهـر بگویید کـه از مهـر، سـر است این 
طفـلش نتـوان گفت که خیرالبشر است این 
جانم به فدایش پسر است این، پسر است این
 
ما را به پسر بودن او فخر از آن است 
کو بعد پدر، رهبر خلق دوجهان است
 
این است کز آغـاز خداونــد ستـودش 
این است که بگشود نبی لب به درودش 
این است که افتاد «کرامت» به سجودش 
این است که جود آمده مرهون وجودش
 
جوشد ز کفش لطف و عنایات خدایی 
آرنـد به سویش همگان دست گدایی
 
سرتا بـه قدم حُسن خداوند جلیلش 
مـرآت جمـال نبـوی روی جمیلش 
زوّار حـرم آدم و نوح است و خلیلش 
مأمون شده در اوج شهی عبد ذلیلش
 
این است که در محضر او زادۀ «اکثم» 
آورد چو یک کودک ناخوانده الف، کم
 
این است همـان مخزن اسرار الهی 
وابستـه بــه علـم ازل نامتناهــی 
بی‌پرتو او علمْ سیاهی‌ست سیاهی 
دارد خبر از ابر و هـوا و یم و ماهی
 
کز معجزه‌اش هوش پرید از سر مأمون 
گویی که جدا روح شد از پیکر مأمون
 
ای از ازلـت نــام دل‌آرای محمّد 
وی آینــۀ طلعـت زیبـای محمّد 
سرتا به قدوم تـو سراپـای محمّد 
بوسیده پدر روی تو را جای محمّد
 
از جود تـو یا فضل تو یا علم تو گویم؟ 
وز خلق تو یا خوی تو یا حلم تو گویم؟
 
با این همه اوصافِ خدایی ز خدایت 
در حیرتم آخر چه بگویم بـه ثنایت 
گوهر چه بُوَد تا که بریزند بـه پایت؟ 
فرمـود پـدر: ای پــدرم بـاد فدایت!
 
تو مصحـف زهرایی و قرآن رضایی 
تو روح رضا، قلب رضا، جان رضایی
 
تـو دسـت عطـا و کرم و لطف خدایی 
تو در دو جهان از همگان عقده‌گشایی 
تو حج و تو میقات، تو مروه، تو صفایی 
مـا جملـه گدا و تـو جواد ابن رضایی
 
جود و کرم از توست، تضرع صفت ماست 
والله گـدایـیِ درت سلطـنت مــاست
 
من میثم آلودۀ بی‌دست و زبانم 
در باغ بهار تو کم از برگ خزانم 
مگـذار برِ بـاد بـه کـوی دگرانم 
بگذار در اطراف گلت خار بمانم
 
من با همه گفتم که جواد است امامم 
باشد که بخوانی ز ره لطف، غـلامم
یک کوزه‌ی بی آب، از دریا چه می‌داند 
یک مشتْ خاک از غربت صحرا چه می‌داند 
یک سائل بیچاره از آقا چه می‌داند 
از چارده خورشید، عقل ما چه می‌داند 
 
ما دور از «قدریم»، «اِنّا» را نمی‌فهمیم 
الحق که پایینیم و بالا را نمی‌فهمیم 
 
هرکس که در این خانه قنبر شد، پشیمان نیست
کارگر اولاد حیدر شد، پشیمان نیست
از خاک بودن عاقبت زر شد، پشیمان نیست
جاروکش صحنی مطهر شد، پشیمان نیست
 
این‌روزها باید رضا آباد ساکن بود
یعنی میان صحن گوهرشاد ساکن بود
 
گفتم جواد از بند بند شعر، رحمت ریخت
از چشم‌های سائلم، اشک خجالت ریخت
گفتم جواد و بر دعاهایم اجابت ریخت
آقا به این سفره نگاهی کرد و برکت ریخت
 
گفتم جواد و باز هم لکنت شکستم داد
بی‌معرفت‌بودن دوباره کار دستم داد
 
ای حسرت سجاده‌ها یا ربّنای تو! 
رفته‌ست تا به عرش اعلی ربّنای تو
بوی علی دارد سحرها ربّنای تو
توحید می‌گیریم ما با ربّنای تو
 
آقا بیا و نذر جدت با گدا تا کن
یک کاظمیه در دل هرشیعه بر پا کن
 
یک «اِتَّقِ الله» از تو؛ ایمان داشتن با من
ابر کرامت از تو؛ باران داشتن با من
شانه ز تو؛ زلف پریشان داشتن با من
چه کرده این عشقِ کریمان داشتن، با من! 
 
که در خیالم کاظمینی می‌شوم هرروز
در کاظمین تو حسینی می‌شوم هرروز
* *
همراه ماه امشب ستاره می‌رسد از راه
و یک علی دارد دوباره می‌رسد از راه
بر گنبدی سوم مناره می‌رسد از راه
شیری به شکل شیرخواره می‌رسد از راه
 
این شاخه‌ی طوبی، ثمر دارست از امشب
بی‌بی رباب ما پسر دارست از امشب
 
این طفل کوچک می‌شود حیدر، زمان جنگ
شمشیر خود می‌سازد از حنجر، زمان جنگ
اصغر شد اما می‌شود اکبر، زمان جنگ
مانند مردان می‌سپارد سر، زمان جنگ
 
گهواره را معراج خواهد کرد این آقا
دین را به‌خود محتاج خواهد کرد این آقا
 
بر روی دستی خوش‌زبانی می‌کند روزی
با گریه‌هایش خطبه خوانی می‌کند روزی
قدِّ سپاهی را کمانی می‌کند روزی
از سنگر دین پاسبانی می‌کند روزی
 
شش‌ماهه است اما سوی پیکار خواهد رفت
تا حدِّ جان، پای دفاع از یار خواهد رفت
 
رازی ز مدفون بودنش بیرون نمی‌آید
کوری چشم دشمنش بیرون نمی‌آید
یک نخ هم از پیراهنش بیرون نمی‌آید
صد نیزه هم باشد، تنش بیرون نمی‌آید
 
دست امامش هست پس دستی برابر نیست
یعنی که نبش قبر شش‌ماهه مُیسَّر نیست
امشب شب گدایی و عرض ارادت است
باب المراد آمده و وقت حاجت است
 
امشب دوباره خنده به لبهای مرتضی است
وقت نزول آیه ی ناب امامت است
 
 
یک یا جواد گفتم و دل کاظمین رفت
نوکر همیشه در پی طوفِ زیارت است
 
یادش بخیر جامعه خواندم میان صحن
بین بهشت... نه ... حرمت فوق جنت است
 
وقت زیارتت همه در فکر مشهدند
از بس میان این دو عمارت شباهت است
 
حبّ تو را امام رضا هدیه می دهد
با این حساب عاشقتان با سعادت است
 
ما را ولایت تو زآتش نجات داد
خواندی مرا که عادت  این در مروّت است
 
 
ما سائلان سفره ی پر برکت توایم
هرکس نشد گدای شما بی لیاقت است
 
توحید بی ولای شما کفر مطلق است
دین بدون نام تو عین ضلالت است
 
تنها به فعل و سیره تان اقتدا کند...
...امروز اگر که شیعه به فکر برائت است
 
 
بر خشم و کینه های تو از آن دوتن قسم
لعن عدوی فاطمه هر دم عبادت است
 
صد مرده زنده می شود از نام نامی ات
عیسی دخیل توست که اهل کرامت است
 
با ذکر یا جواد دلم زیر و رو شود
نامت برای قلب سیاهم طهارت است
 
 
شعرم اگر توان ثنای تو را نداشت
آقا ببخش شاعرتان بی بضاعت است
دلا بکوش! که انوار معرفت اینجاست
عطش بیار که دریای مرحمت اینجاست
 
به تشنگانِ معارف، دهند آب حیات
رهِ رسیدنِ بر حقِ معرفت اینجاست
 
خبر رسید که وجهِ خدا تجسم یافت
اِله را همه ذات و همه صفت اینجاست
 
ندا دهند ز جنت، مدینه شد رضوان 
شتاب کن که زُداینده ی غمت اینجاست
 
به آستان رضا سر بسای و کُرنش کن
که جای عرض ادب، عرض تهنیت اینجاست
 
نظر به حجره ی نورانیِ امامت دار
که جلوه گاهِ فضیلت و منقبت اینجاست
 
پس از گذشتِ چهل سال انتظار اینک
ندا رسید رضا! جانِ حضرتت اینجاست
 
چو بر "سبیکه" دمیدند روحِ زهرایی
عروس فاطمه میگفت دلبرت اینجاست
 
و بر جوادالائمه سلامِ جبریل است
که گفت " یَومَ وُلِد" خیر مقدمت اینجاست
 
خدا به قلب رضا اینچنین کند الهام
امامِ جود، امامِ ملاطفت اینجاست
 
ز لعلِ پاکِ پدر غرقِ بوسه شد نوزاد
که آیه های وِلا را مشاهدت اینجاست
 
سخن ز آب فرات و ز تربت است انگار
چقدر حرف و گریز و مناسبت اینجاست
 
بروی دست رضا ماهِ او نمایان است
دو صد فرشته برای مواظبت اینجاست
 
کسی به تیرِ سه شعبه نبوسد این حنجر
چقدر بوسه ی نازک به غبغبت اینجاست
 
به گاهواره سخن از تلظّی اصلاً نیست
هزار نکته به گفتارِ مطلبت اینجاست
 
پدر زده به سرِ دامنِ ولایت چنگ
هماره مادرِ خوبت، معاشرت اینجاست
 
نسیمِ باد صبا را موافقت اینجاست
همه حقیقت حق را عبودیت اینجاست
 
همانکه باورِ روز معاد آورده
پیام داد که جای مهاجرت اینجاست
 
بیا و از پدر، اوصافی از پسر بشنو
که گفت: کوثرِ دوم به مَرتبَت اینجاست
 
سخن درست شنو از حقیقتِ برکت
تمامی برکت، اصل مکرمت اینجاست
 
بگو به آنکه ز صِدقُ الحدیث بی خبر است
معیشت و طلب خیر و امنیت اینجاست
 
نه اختیار و بهانه بده به دشمنِ دین
نه مصلحت بسپارش، که مصلحت اینجاست
 
ز وعده های دروغین گریز باید داشت
کلیدِ عزت و فتح و مقاومت اینجاست
 
هدایتِ نبوی، وارثِ حسینی اوست
عدالت علوی بهر مملکت اینجاست
 
و در مقابلِ ظالم، سکوتِ او هیهات
برای امت قرآن، مجاهدت اینجاست
 
جوابهای دقیقش به "اِبنِ اَکثَم" گفت:
هدایت همگان در مناظرت اینجاست
 
به علم و حلم و فقاهت امامِ عالم اوست
خدا گواه که معراجِ منزلت اینجاست
 
کلام او همه قرآن، مرام او عترت
هزار آینه در یک مکاشفت اینجاست
 
《نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت》
هزار مسئله را حلّ مسئلت اینجاست
 
هنوز درد نگفته، به فکر درمان است
کجا برَم غمِ دل را مشاورت اینجاست
 
هم او "بِکُم فتحَ الله" هم او "بِکُم یَختِم"
رها کنم همه کس را ملازمت اینجاست
 
اگر سلامتِ عقل از امام میخواهی
بیار عشق که سرفصل عافیت اینجاست
 
غلامیِ درِ ابنُ الرضاست سلطانی
مقام و منزلت و شان و مرتبت اینجاست
 
گدایی از سرِ کوی جواد باید کرد
ز جودِ او همه ی حُسنِ عاقبت اینجاست
 
سحر سری سوی بابُ المراد باید رفت
رهِ بهشتِ برین را مداومت اینجاست
 
نمازهای شبش مثل مادرش زهرا
قسم به فاطمه بالاترین سِمت اینجاست
 
به نامه ی عملِ ما عنایتی دارد
گناه بخشد و دریای مغفرت اینحاست
 
چو او تجسمِ تقوا و عبد صالح کیست
امامِ طاهر و طُهر و مطهَرت اینجاست
 
تقی، جواد، زَکی، مرتَضی، رضی، صابر
امامِ مفترضُ الطاعه سَرورَت اینجاست
 
پدر رضا، پسرش هادی و نوه مهدی
"بِیُمنِهِ رُزِقَ الخَلق" مِیمنَت اینجاست
 
ز خُردسالیِ خود یارِ مادرش زهراست
مدافعینِ حرم را مدیریت اینجاست
 
برای کرب وبلا تا هنوز گریان است
به اشک، اِبنُ رضا را مصاحبت اینجاست
 
فدای صبح و مسای امامِ در مقتل
امامِ منتظران را مشایعت اینجاست
آمدی و غصه ها از خانۂ دل جمع شد
وقتِ آسانی رسید و هرچه مشکل جمع شد
 
از کنارت هر که رد شد حاجتش شد مستجاب
صد بلا از پیش رو و از مقابل جمع شد
 
 
سفره های وصله دار و خالی از یک لقمه نان
با دو دست مهربانت رفت و کامل جمع شد
 
شاعران دیوانۂ عطر گریبانت شدند
آنچنان که دیگر از دور تو عاقل جمع شد
 
حضرت إبن الرضا! با هر حدیثِ نافذت
پهن شد حق و بساط کفر و باطل جمع شد
 
علم تو خورشید بود و کاملا ظلمت شکن
خوش درخشیدی اگر که شمع محفل جمع شد
 
مرجع تقلیدهامان پیش تو زانو زدند
صد رساله گفتی و حلّ المسائل جمع شد
 
هر کجا با هر زبانِ حال، سمتِ مرقدت-
عرض شد تا که سلامی؛ بُعد منزل جمع شد
 
ضامن آهو پدر شد! تا که پیچید این خبر...
سردرِ باب الجوادش خیل سائل جمع شد
 
 
بی سر و پا آمدیم و بعدِ یک إذن دخول
برگۂ حاجاتمان با دستِ دعبل جمع شد
 
صف کشیدیم و شفاعت را تمنّا میکنیم
گفت می آیم سه جا و خاطرِ دل جمع شد!
یا به این کوچه معروف گدارا نکشید..
یا کشیدید ز ما دست عطارا نکشید
رزق ما دیدنتان بود..غذا را نکشید!
ما گداییم،شما منت مارا نکشید!
 
منت از ماست که که بر دیدنمان آمده اید!
به گدایان گرفتار،بفرما زده اید
 
قصه ی لطف شما قصه ی اقیانوس است
حکم ما شب زده ی دربدر فانوس است
برسانید به هرکس ز خودش مایوس است
غصه ای هست اگر!چاره ی آن در طوس است
 
عاقبت کلبه ی احزان رضا گلشن شد
با جواد ابن رضا چشم همه روشن شد.
 
آسمان خنده به لب میل به باران دارد
ماه از شوق به کف آینه قرآن دارد
شاه ما گرچه حسودان فراوان دارد..
چشمشان کور که خورشید به دامان دارد!
 
عجب است این پسر امروز پیمبر نشده
هیچ مولودی از او با برکت تر نشده!
 
وجناتش سکناتش شرف مصطفوی
ریخته در نظرش معجزه های نبوی
خنده اش فاطمی و جذبه چشمش علوی
چه بگوییم به او؟؟قندو نبات رضوی!
 
قل هو الله احد ریخته بر لبهایش
ای به قربان صدای خودش و بابایش
 
سیر کردیم به قرآن خدا خط به خطش
خیره ماندیم به تفسیر و کلام و لغتش
با خداوند یکی بوده دقیقا صفتش
جان به این خالق و این دیکته بی غلطش!
 
“چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی”
سجده کردیم بر آن خال سیاه عربی!
 
ای دل از سنگ‌شدن دل بکن و گوهر باش
آب هر چشمه نشو قطره ای از کوثر باش
سلطنت خواهی اگر در دوجهان نوکر باش
کاظمینی شده دست علی اصغر باش
 
که خدا عیدی مارا دو برابر داده
رزق ما میرسد امشب ز دو آقا زاده
 
این پسر کیست که منظومه ی عرفان شده است
شیرخواره ست ولی پیر بزرگان شده است
ششمین جلوه ی سی جزء ز قرآن شده است
علی دیگری از عرش نمایان شده است
 
شیر شیر است دلیر است چه کوچک چه بزرگ
برمیاید ز علی ابن حسین کار سترگ
 
نخل اگر نخل رباب است ثمردار تر است
دست اگر دست حسین است گهردار تر است
این پسر از همه در معرکه سردار تر است
از دوصد مرد به پیکار جگردار تر است
 
تیغ شمشیر خود از پیچش مو ساخته است
جوشن جنگی خود را ز گلو ساخته است
 
حیفِ این گل..قدم آخر این راه شد و
چشم برهم زدنی امد و شش ماه شد و
نفسش تنگ شد و بسته و کوتاه شد و..
دیر از آمدن حرمله آگاه شد و..
 
همه گفتند که این بار نباید بزند
هیچکس فکر نمیکرد چنین چنین بد بزند!
 
حنجر سرخ و سفیدش که به یک سو خم شد
بین خون آینه ی صورت او مبهم شد
گلوی نازک و آن تیرِ سه لب توام شد
بدن و صورت و حنجر همگی درهم شد..
 
سری اصلا به تنش نیست ولی جان دارد
لطف تیر است که این طفل سه دندان دارد
کیست امشب سفره جودش به پاست
جود گفتم پس جواد ابن‌الرضاست
 
کیست جزاو جود حق را جلوه‌گر
آنکه حیران مانده از جودش بشر
 
او سراپا خیر و مهر و رحمت است
رأفت حق بر امام رأفت است
 
ضامن آهو نصیبش نور شد
غصه و غمها ز قلبش دور شد
 
حضرت حق از سر عشق و صفا
جود خود را داده کامل بر رضا
 
معدن گنجینه‌ها پیدا شده
کوری دشمن رضا بابا شده
 
حق‌تعالی باب رحمت را گشود
کشف گشت معدن لبریز جود
 
آمدآنکه که جود در بنیاد اوست
جود ارث خالص اجداد اوست
 
سربه تعظیمش فرود آورده عرش
زیر پایش بال حور العین فرش
 
از نگاهش زشت زیبائی شود
کل عالم حاتم طائی شود
 
چشمهء رحمت به نامش متکی ست
اوهمان زنجیره نسل علیست
 
گر نمی‌بود او امامت هم نبود
بی ولای او ولایت هم نبود
 
بارش لطفش زِهر ابری فزون
نام او در دفتر شیعه ستون
 
برتر از اندیشه و افکار اوست
سدّ لبریز و ذخیره دار اوست
 
حوض احسانش بود پهن و عمیق
بر رکاب دل نشسته چون عقیق
 
فصل نو در مصحف اسلام اوست
صاحب هر اختیار تام اوست
 
کل عالم در ثنای او زبان
غیرحق هر کس به مدحش ناتوان
 
بهر شیعه در مقام جستجو
نیست مولودی مبارک‌تر از او
 
او گل ریحانه و خوش‌ظاهر است
باطنش هم صاف و پاک و طاهر است
 
در بساط عشق‌بازی از نیاز
کعبه می‌خواند به سمت او نماز
 
رخصت لیل و نهار و زندگی‌ست
بی تقارن در مقام بندگی ست
 
مست عطر ناب انفاسش هواست
خاک زیر پای او نرخ طلاست
 
تا قدم‌هایش براین عالم نشست
رونق بازار خوبی‌ها شکست
 
گرچنین ماه رجب شد سرفراز
از وجودش کرده کسب امتیاز
 
آمد آنکه سفره داری کار اوست
جود و احسان بنده دربار اوست
 
دیدگانش دل‌ستانی می‌کند
با گدایان مهربانی می‌کند
براساس گریز به
موضوع گریز :
مناسبت گریز :
براساس سبک شعر
روضه شور واحد تک زمینه رجز خوانی زمزمه جفت نوحه مناجات نامشخص مدح مسجدی سینه زنی واحد سنگین دکلمه دم پایانی واحد تند پیش زمینه سرود سالار زینب حاج ناظم همه جا کربلا راس تو میرود بالای نیزه ها ببینید ببینید گلم رنگ ندارد نوحه سنتی ببینید ببینید گلم رنگ ندارد سیدی ماکو مثلک الغریب غریب گیر آوردنت زبانحال به سمت گودال از خیمه دویدم من دودمه مدح و مرثیه مفاعیل مفاعیل فعول شعر خوانی
براساس قالب شعر
دوبیتی غزل قصیده مثنوی چهار پاره رباعی ترجیع بند مستزاد شعر نو شعر سپید ترکیب بند قطعه مسمط نا مشخص مربع ترکیب تک بیتی مخمس
براساس زبان
فارسی عربی ترکی
براساس شاعر
محتشم کاشانی میلاد عرفان پور امیر عباسی قاسم صرافان محمد مهدی سیار غلامرضا سازگار رضا یعقوبیان علی اکبر لطیفیان قاسم نعمتی اسماعیل تقوایی مرتضی محمود پور حسن لطفی امیر حسین سلطانی محمود اسدی علی انسانی مظاهر کثیری نژاد محمود ژولیده ولی الله کلامی زنجانی میثم مومنی نژاد حسن ثابت جو عباس میرخلف زاده سید حمیدرضا برقعی سید هاشم وفایی سید رضا موید خراسانی محمدرضا سروری یوسف رحیمی احمد بابایی محسن عرب خالقی سید پوریا هاشمی علیرضا خاکساری وحید زحمتکش شهری مهدی رحیمی زمستان حسن کردی روح اله نوروزی مرضیه عاطفی بهمن عظیمی حسین رحمانی میلاد قبایی محسن صرامی رضا آهی رضا تاجیک اصغر چرمی محمد جواد شیرازی مهدی نظری وحید قاسمی وحید محمدی محسن کاویانی مجتبی صمدی شهاب حمید رمی محمد حسین رحیمیان محمد حسن بیات لو امیر روشن ضمیر نا مشخص محمد محسن زاده گنجی امیر ایزدی حسین قربانچه رضا رسول زاده جواد حیدری محمد سهرابی محمد جواد پرچمی سيد مهدي سرخان رضا یزدانی سید مهدی موسوی حسن صنوبری محسن رضوانی سیدجواد پرئی سید محمد جواد شرافت علی سلیمیان محمدجواد غفورزاده (شفق) سید مجتبی رجبی نورآملی حسن بیاتانی عماد خراسانی رحمان نوازنی مسعود اصلانی حافظ محمدرضا آغاسی علی حسنی صمد علیزاده محمد صمیمی کاظم بهمنی مجید تال مهدی قهرمانی احسان محسنی فر شیخ رضا جعفری میثم سلطانی مصطفی صابر خراسانی محمد فردوسی علیرضا قزوه قاسم افرند محمد مهدی عبداللهی محمد خسروی جواد دیندار سعید خرازی علیرضا عنصری حسین میرزایی حسن جواهری مصطفی قمشه ای علامه حسن زاده آملی میثم خالدیان علی زمانیان حسین ایمانی سیدعلی احمدی(فقیر) سید مجتبی شجاع محمد حسین فرحبخشیان (ژولیده نیشابوری) محسن داداشی امام خمینی (ره) فواد کرمانی امیر رضا سیفی احمد اکبرزاده ملا فتح‌الله وفایی شوشتری صدّیقه‌ی طاهره (علیهاسلام‌الله) محمود شاهرخي (م.جذبه) سید محمد رستگار جواد هاشمی (تربت) سید حبیب نظاری غلام‌رضا دبیران محمدحسین علومی تبریزی سعید بیابانکی سعید توفیقی علیرضا لک جواد محمد زمانی آیت الله محمدحسین غروی اصفهانی سید یاسر افشاری محمود کریمی احمد واعظی آیت الله وحید خراسانی حضرت آقای خامنه ای سید الشهدا عبدالجواد جودی خراسانی بهروز مرادی سالک قزوینی رفیق اصفهانی سید رضا حسینی (سعدی زمان) بابافغانی شیرازی تأثیر تبریزی صغیر اصفهانی (ره) وحید مصلحی یاسر حوتی حسین رستمی محمد بنواری (مهاجر) محمد بیابانی علیرضا شریف هادی جان فدا علی آمره حامد تجری مصطفی متولی مجتبی خرسندی علی صالحی علیرضا بیاتانی مهدی رحمان دوست مهدی نسترن سید محمد جوادی سید مهدی جلالی مجتبی روشن روان حامد خاکی سید محمد علی ریاضی احسان مردانی مهدی مومنی مریم سقلاطونی مجتبی شکریان همدانی عارفه دهقانی حسینعلی شفیعی (شفیع) رضا پیروی سعید پاشازاده ناصر حامدی رضا قاسمی حامد جولازاده پیمان طالبی میلاد حسنی امیر حسام یوسفی نوید اسماعیل زاده عباس شبخیز قراملکی (شبخیز) مهدی جهاندار کرامت نعمت زاده علی اصغر حاج حیدری مهدی صفی یاری محمد علی بیابانی محمد امین سبکبار هانی امیر فرجی سینا نژادسلامتی رسول میثمی صباحی بیدگلی وصال شیرازی مهدی پورپاک فاطمه نانی زاده محسن خان محمدی حبیب نیازی مجید لشگری میرزا احمد عابد نهاوندی(مرشد چلویی) آیت الله سیداحمد نجفی(آقاجون) محمد جواد خراشادی زاده ناظرزاده کرمانی سیدجلال حسینی احمد جلالی حسین عسگری علی اصغر کوهکن حجت الاسلام میر تبریزی محسن مهدوی حبیب الله چایچیان رضا فراهانی محمدرضا شمس خاکی شیرازی ابراهیم بازیار عباس احمدی سید محمد اویار حسینی محمد احمدی مرحوم الهیار خان (آصف) جواد قدوسی مجید قاسمی محمد رسولی داوود رحیمی مسعود یوسف پور حیدر توکل فاضل نظری علی ناظمی صفایی جندقی کریم رجب زاده میرزا یحیی مدرس اصفهانی غلامرضا کافی عمان سامانی مهدی محمدی پانته آ صفایی محمد بختیاری حمیدرضا بشیری محمدسعید عطارنژاد پروانه نجاتی نیما نجاری علی اشتری جعفر خونویی رضا دین پرور محمد ظفر سید رضا میرجعفری خوشدل تهرانی مهدی نعمت نژاد محسن راحت حق سجاد محرابی سید فرید احمدی مهدی زنگنه کاظم رستمی روح الله عیوضی علی اصغر ذاکری گروه یا مظلوم امیر حسین حیدری امیر اکبرزاده مهرداد مهرابی سید محمد بابامیری توحید شالچیان نغمه مستشار نظامی رحیم معینی کرمانشاهی سید محمد میرهاشمی امیرحسین الفت غلامحسین پویان احمد علوی فیاض هوشیار پارسیان مرتضی امیری اسفندقه محمدعلی مجاهدی جعفر بابایی(حلّاج) اصغر عرب فرشته جان نثاری سیدمحسن حبیب لورسه محمد علامه صادق رحمانی فرهاد اصغری یاسر مسافر عباس ویجویی عباس عنقا منوچهر نوربخش سیدحسن حسینی محمدجواد باقری محمد ارجمند محمد عظیمی محمدحسین بهجت تبریزی(شهریار) محمدسعید میرزایی مهدی خطاط ادیب الممالک فراهانی محمدعلی رحیمی محمد قاسمی احسان نرگسی رضاپور داریوش جعفری حامد آقایی سید محسن حبیب الله پور مجتبی حاذق محسن حنیفی آرش براری بهنام فرشی هستی محرابی طاها ملکی یاسر قربانی محمد داوری امیرحسین آکار اسماعیل شبرنگ آرمان صائمی علی رضوانی عماد بهرامی عادل حسین قربان امیرعظیمی حبیب باقرزاده حسین محسنات علی اصغر یزدی مجتبی رافعی میثم خنکدار ابراهیم لآلی قاسم احمدی مهدی علی قاسمی پوریا باقری علی اکبر نازک کار نوید اطاعتی فاطمه خمسی مهدی میری مجتبی کرمی محمد دستان علی کاوند مهدی قربانی محمد مبشری محمدرضا رضایی موسی علیمرادی محمدعلی نوری میلاد یعقوبی حسین صیامی مرتضی مظاهری میرزا احمد الهامی کرمانشاهی ناصر دودانگه علیرضا وفایی(خیال) امیر فرخنده حسین واعظی سعید نسیمی محسن غلامحسینی منصوره محمدی مزینان ابراهیم روشن روش سید علی حسینی مرضیه نعیم امینی حمید فرجی امیرعلی شریفی جعفر ابوالفتحی محمد کاظمی نیا امیر علوی رضا قربانی مهدی کاشف امیرحسین محمودپور رضا اسماعیلی حسن فطرس عالیه رجبی رضا باقریان محسن عزیزی محمدرضا ناصری روح الله پیدایی محمد زوار ایمان کریمی مصطفی رفیعی مجتبی قاسمی محمود قاسمی مجید خضرایی یونس وصالی محمود یوسفی ایمان دهقانیا بردیا محمدی مجتبی دسترنج ملتمس محمد مهدی شیرازی محسن زعفرانیه حسین خیریان حامد شریف مهدی شریف زاده ابالفضل مروتی مصطفی کارگر معین بازوند سید جعفر حیدری محسن ناصحی روح الله قناعتیان محمدحسین ملکیان مقداد اصفهانی رسول عسگری عفت نظری سجاد شاکری احمد ایرانی نسب مسعود اکثیری حسن رویت علی سپهری سید امیر میثم مرتضوی سیدمحمد مظلوم حسین رضایی حیران علی مشهوری (مهزیار) علی قدیمی نیر تبریزی فیاض لاهیجی حسین عباسپور محمد بن یوسف اهلی شیرازی جویای تبریزی (میرزا دارا) سید رضا هاشمی گلپایگانی سید علی اصغر صائم کاشانی امیرحسین کاظمی سارا سادات باختر علی اصغر شیری محمد حسین آغولی (ترکی شیرازی) سلمان احمدی وحید اشجع مهرداد افشاری مرجان اکبرزاد محمد-مهدی-امیری شهره انجم شعاع عبدالحمید-انصاری‌-نسب مرتضی-بادپروا محمدرضا-بازرگانی زهرا براتی امیرحسن بزرگی متین زهرا بشری موحد سید-حکیم-بینش فاطمه‌ سادات پادموسوی سعید-تاج‌-محمدی مهدی چراغ‌زاد حامد حسینخانی سیده فرشته حسینی سیدموسی حسینی کاشانی علی‌اصغر الحیدری (شاعر هندوستانی) محمد سجاد حیدری سمیه خردمند ایرج میرزا محسن سیداسماعیلی میرزا محمد باقر صامت بروجردی میرزا حاجب بروجردی (افصح الشعراء) میرزا محمد رفیع (رفیع‌الدین) (واعظ قزوینی) آشفته شیرازی سید وحید حسینی مسعود مهربان مهدی انصاری رضا حامی آرانی سید حسن رستگار محمدجواد وثوقی حمید کریمی اسماعیل روستایی احمد شاکری ابراهیم زمانی محمد کیخسروی محمد جواد مهدوی یاسین قاسمی حسین کریمی مهدی امامی جواد کلهر مجتبی فلاح محمدجواد غفوریان پدرام اسکندری حسن اسحاقی نوید طاهری محمود مربوبی سیروس بداغی میلاد فریدنیا شهریار سنجری رضا ملایی مجید رجبی امیرحسین نجمی عمران بهروج صادق میرصالحیان حجت بحرالعلومی محمدحسین ذاکری رسول رشیدی راد زینب احمدی حامد خادمیان حمیدرضا محسنات حسین اخوان (تائب) محمود شریفی مهدی مقیمی وحید دکامین شهرام شاهرخی فرشید یارمحمدی علی فردوسی رضا شریفی سیدعلی رکن الدین عبدالحسین مخلص آبادی حسین سنگری رضا هدایت خواه مهران قربانی محسن قاسمی غریب سید مصطفی غفاری جم سید مسعود طباطبایی احمد عزیزی حسین زحمتکش حمید عرب خالقی سجاد روان مرد میثم کاوسی رضا مشهدی امیرحسین وطن دوست محمد کابلی محمدهاشم مصطفوی محمد دنیوی (حاتم) علی اکبر حائری محمدرضا طالبی کمیل کاشانی محمدباقر انتصاری مرتضی عابدینی علی حنیفه عبدالرضا کوهمال جهرمی سینا شهیدا مهدی فرجی حسنا محمدزاده سید مصطفی مهدجو علی میرحیدری علی خفاچی حسین ایزدی پرویز بیگلری چاوش اکبری زهرا هدایتی هاشم طوسی (مسلم) نجمه پورملاکی نادر حسینی سجاد شرفخانی علی زارعی رضایی محمدعلی رضاپور سید محسن حسینی مرحوم نادعلی کربلایی ابوالفضل عصمت پرست مجتبی نجیمی مجید نجفی مجید بوریان منش علی علی بیگی سید محسن علوی محمد جواد مطیع ها ناهید رفیعی امیررضا یوسفی مقدم سید علی نقیب ایوب پرندآور نوید پور مرادی علی ذوالقدر سید ابوالفضل مبارز علی شکاری حمید رحیمی انسیه سادات هاشمی محسن حافظی عبدالحسین میرزایی مهدی قاسمی رضا خورشید فرد وحیده افضلی سید محمد حسین حسینی محمد سجاد عادلی مهدی زارعی سید محمد جواد میرصفی یدالله شهریاری امید مهدی نژاد محمد صادق باقی زاده محمد خادم محمدرضا کاکائی سید حجت سیادت مهدی مردانی جواد محمود آبادی حسین شهرابی حامدرضا معاونیان احمد جواد نوآبادی محمد علی قاسمی خادم عرفان ابوالحسنی ظهیر مومنی سید صادق رمضانیان عاطفه سادات موسوی عاصی خراسانی علی محمدی حسین زارع سید مصطفی سیاح موسوی حمید محبی وحید نوری حسین اوتادی هادی ملک پور مهدی کبیری محمدرضا نادعلیان فرشید حقی رامین برومند (زائر) محمدرضا اسدی سجاد زارع مولایی سید امیر حسین فاضلی سید مصطفی حسینی راد محمد رستمی محسن همتی محمود تاری سید واصفی غلامرضا شکوهی کمیل باقری محمد حسین بناریان لیلا علیزاده مهدی حنیفه جواد کریم زاده سید صابره موسوی میرزا محمد تقی قمی (محیط) حاج ملا احمد بن محمد مهدی فاضل نراقی (صفایی) عباس همتی یغما جندقی حامد محمدی محمد جبرئیلی گروه قتیل العبرات فاطمه عارف نژاد
براساس مداح
حاج منصور ارضی حاج محمود کریمی حاج محمدرضا طاهری حاج سعید حدادیان حاج میثم مطیعی حاج مجید بنی فاطمه حاج حمید علیمی حاج حسین سیب سرخی حاج مهدی سلحشور حاج سید جواد ذاکر حاج جواد مقدم حاج عبدالرضا هلالی حاج سید مهدی میردامادی حاج مهدی رسولی حاج حسن خلج حاج مهدی لیثی حاج نریمان پناهی حاج سید رضا نریمانی حاج احمد واعظی حاج حسین طاهری حاج مهدی سماواتی حاج محمد حسین پویانفر حاج سید حمیدرضا برقعی نا مشخص حاج میثم مؤمنی نژاد حاج مهدی اکبری حاج قاسم صرافان حاج مهدی مختاری حاج محمدرضا محمدزاده حاج کاظم اکبری حاج ابالفضل بختیاری حاج محمدرضا آغاسی حاج حنیف طاهری حاج وحید نادری حاج حسین رضائیان حاج امیر عباسی حاج محمد بیابانی حاج سید علی رضوی حاج سید مهدی هوشی السادات نزارالقطری حاج اسلام میرزایی حاج حسین سازور حاج محسن عرب خالقی حاج صابر خراسانی سید رسول نریمانی محمد جعفری ارسلان کرمانشاهی جبار بذری حاج اکبر مولایی حاج امیر برومند حاج محمدرضا بذری حاج حیدر خمسه حاج حسن حسین خانی حاج حسین عباسی مقدم حاج غلامحسین علیزاده حاج حسین عینی فرد حاج مهدی رعنایی حاج مصطفی روحانی حاج روح الله بهمنی حاج امیر کرمانشاهی حاج میرزای محمدی حاج وحید گلستانی حاج سید امیر حسینی علی فانی حاج سید علی مومنی حاج امین مقدم حاج محمد کمیل حاج محمد حسین حدادیان حاج سعید پاشازاده حاج مقداد پیرحیاتی حاج محمد سهرابی حاج محمد فصولی کربلایی حاج فرهاد محمدی حاج ابوذر بیوکافی حاج سید محمد جوادی حاج سید محمد عاملی حاج وحید یوسفی حاج محمد یزدخواستی حاج مجتبی رمضانی کویتی پور حاج محسن صائمی حاج حسین رستمی مرحوم استاد محمدعلی کریم خانی حاج حسین باشی حاج مهدی وثیق حاج شیخ محمد ناصری سید علی حسینی حاج محمد امانی مرحوم محمدعلی چمنی حاج رضا قنبری حاج عبدالله شیران مرحوم استاد سلیم موذن زاده حاج علی اصغر ارغوان مرحوم حاج فیروز زیرک کار سید حسین قاضی سید مهدی حسینی استاد محسن فرهمند حاج احمد عثنی عشران حاج محمد احمدیان حاج صادق آهنگران حاج اکبر نوربهمنی سیدرضا میرجعفری سیدرضا تحویلدار ایمان کیوانی حاج محمدحسین عطائیان حاج حسن شالبافان حاج محمدصادق عبادی حاج علی عرب حاج علیرضا قزوه حاج آرش پیله وری حاج مهدی تقی خانی حاج یزدان ناصری حاج امیرحسن محمودی حاج حمید دادوندی حاج احمد نیکبختیان حاج امیرحسن سالاروند حاج هاشم سالار حسینی حاج ابراهیم رحیمی حاج محمد صمیمی حاج حمیدرضا قناعتیان حاج محسن عراقی حاج محسن طاهری حاج حسین ستوده حاج مهدی دقیقی حاج حسین رجبیه حاج رحیم ابراهیمی حاج حسین فخری حاج صادق حمزه حاج حسین هوشیار حاج حسین جعفری استاد رائفی پور حاج داوود احمدی نژاد مرحوم مرشد حسین پنجه پور حاج سید محمد حسینی حاج هادی گروسی حاج محمدرضا مختاریان حاج حسن کاشانی حاج وحید جلیلوند حاج حیدر منفرد حاج علی مهدوی نژاد حاج مرتضی امیری اسفندقه حاج حسین خلجی حاج وحید قاسمی حاج سید محمود علوی حاج سعید قانع حاج سید جعفر طباطبائی حاج حسین محمدی فام حاج هادی جان فدا حاج علی علیان حاج صادق کریمی حاج محسن توکلیان حاج محمد قربانخوانی حاج حسن رضا عبداللهی حاج مرشد میرزا مرحوم مرشد میرزا حاج مهدی اقدم نژاد شهید حسین معز غلامی حاج حسین رحمانی حاج علی اکبر سلحشور حاج محمد گرمابدری حاج محمد جواد احمدی حاج احمد اثنی عشران حاج جواد ابوالقاسمی حاج محمد مهدی اسماعیلی حاج محسن حسن زاده حاج اکبر بازوبند آیت الله سید محمدحسن طهرانی مجید رضانژاد محمدجواد توحیدی حاج یدالله محمدی مرحوم سید مهدی احمدی اصفهانی حاج محمود گرجی حاج رضا علی رضایی حاج جواد باقری حاج سید ابراهیم طاهریان حاج مسعود پیرایش حاج محمدرضا نوشه ور حاج حسن بیاتانی حاج علی اکبر زادفرج حاج علی جباری حاج علی کرمی حاج سعید خرازی حاج هادی ملک پور حاج حسن عطایی حاج محمد کریمی حاج محمد رستمی حاج جواد حیدری