عاشق همیشه خانه‌اش بر دوش باد است

امام مستجاب الدعوه،دلها را هوایی کن

می نویسم سر خط نام خداوندِ رضا

تو مهمان نمودی مرا یک غزل

به مسکینی قناعت کرده بودم کرد سلطانم

گاه‌گاهی نگاه ما را بَس

خوشحال ازین غلامی و عرض ارادتم

دست کریم، روزی من را زیاد داد

ته این کوچه هرکه پشت در است

پس کجایند اهل ماه رجب؟

ای کسی که هر گره با دست تو وا می شود

در خلوت یاران اثری بهتر از این نیست

هر که سر خدمت نگار ندارد

نسیمی از سر زلفت بهار دنیا شد

روشن تر از روز است خیلی بامرامند

قسم به آن که به گنجشک بال و پر داده

حس باران در نگاه ساده ات

وقتی بساط عشق بازی چیده می شد

از موج میسزد که تکاپو نشان دهد

هر کس در این دیار به جایی رسیده است

در ماه خدا ، طلوع کردی چون ماه

در شان شهی که برکت افلاک است

از تبار کوثر امشب نور دیگر جلوه گر شد

ماه رجب مژده بده ماهت رسیده

ماه پیدا شد و دریا به تلاطم افتاد

از هر چه به غیر او گسستم