زمین گریه کرد و سما گریه کرد منی گریه کرد ، کربلا گریه کرد

زمین گریه کرد و سما گریه کرد
منی گریه کرد ، کربلا  گریه کرد
مدینه به سینه زد و نوحه خواند
غریبانه  خیر النسا   گریه کرد
امان ای امان    آه و واویلتا
مدینه صفای حرم کشته شد
به سر زن که لوح و قلم کشته شد
دوباره  دل عرش آتش گرفت
امامی ز زهر ستم کشته شد
امان ای امان....................
چو شمع سحر قطره قطره چکید
شبیه پدر شد ، اسارت  کشید
گهی بین کوفه   گهی بین شام
سر جد خود را روی نیزه دید
امان ای امان.....................
ز داغ گل و یاسمن گریه کرد
به راس جدا از بدن گریه کرد
لباس نمازش کفن شد ولی
بر آن کشته ی بی کفن گریه کرد
امان ای امان.................