مینویسم فاطمه و مینویسم یا علی

شکر حق که مادرزاد بندگان یکتاییم

نبی نشاند دو آیینه را برابر هم

از عرش فرشته ها اگر می آیند

دست خدا چو دست به سوی خدا گرفت

از عالم بالا خبر آمد خبری بود

آسمان می‌خواند امشب قدسیان دف می‌زنند

در صـحن دلم شوق عجیبی برپاست

امشب عروسی نه شب عید وصال است

هر دوتاتون میشدین بنای هم

فضایِ شهر مدینه دوباره عرفانیست

شب عروسی تان آسمان مصفا شد

در آسمان مدینه ستاره باران بود

یک مرد وزن مکمل هم در کنار هم

درود! طلعت خورشید روزگار علی

گـُل بریزید فاطمه شاد است

هوای سینه ی دنیا چو عرش اعلاء بود

دیده ام جلوه ای از روشنی محشر را

صدای به هم خوردن بال و پر بود

شاهان به هر دلبند گوهر هدیه دادند

وقتی که فاطمه به تو لبخند می زند

وحی در هفت آسمان تا میزند ناقوس را

عرش را با ماه و با خورشید روشن کرده اند

شب عشق و شب پیوند علی و زهرا

صدای هلهله ای عاشقانه می آید

می رسد قصه به آن جا که علی دل تنگ است