ای روزه‌دار اصلی! عجّل علی ظهورک

جانی به من دهید که جانان هنوز هست

چون بغض گلو گیرم چون گریه سرازیرم

ای یاد رویت عبادتم در آرزوی زیارتم

آه به راه تو چشم انتظارم

آه ای روی تو خورشید راهم

این جمعه هم گذشت و مولای ما نیامد

ای سحر من شب جدایی کی سحر آید

ای کعبه ی عالم که بی تو غرق دردیم

از نیمه ماه باید آماده شویم

از بس که شنیدم به میان مَردم

یارب ز کرم حال دعا بخش مرا

از مبدا نور ، رو به مقصود کنیم

سربند یا حسین، می‌بندم رو سرم

قدم قدم موکبارو می گردم

چه میخواهد لب تشنه به غیر از لطف بارانی

بی پناهم من تو پناهم باش

مسیر مه که برون از محاق می افتد

تو نور ماه خدایی سلام ماه خدا

شده وقت سحر از غصه نجاتم بدهید

آه ای سحر طلوع کن از شام تار من

گمان مدار که نام تو بردن عادت ماست

برای ما نگاهت آفتاب است

هم‌چنان ما همه از رسم تو خط می‌گیریم

شنیدم کنج غربت گریه کردی

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد