قرآنِ آیه آیهی صحرای کربلا
پیغمبر مقطّعُ الاعضای کربلا
ماه تمام، آینهی قامت رسول
بالا بلند، شاخهی طوبای کربلا
قلب تو بود محو تماشای ذات حق
رفتی و عرش، غرق تماشای کربلا
خون میچکد شلالهکش از گیسوان تو
مجنون زخمهای تو لیلای کربلا
با تو چه کردهاند که چون سرخی غروب
رنگ تو را گرفته سراپای کربلا
باید چه کرد با غم پرطمطراق تو
ای رفته از نگاه، مسیحای کربلا
برخیز و این معادلهها را به هم بریز
ای قامتت قیامت عظمای کربلا
ما اَعْظَمَ مُصیبَةُ قَتلِکْ، عَلَی الحُسین
ای روضهی تو محشر کبرای کربلا
آغاز رجعت است، صلا میدهد ظهور
برخیز ای مقطّعالاعضای کربلا
