عبای بروی سر آمدی ای مولا
حجره ی دربسته، گشت تو را مأوا
شرر به جانت زد،زهر جفاکاران
توان زکف دادی،وای براین دنیا
وای رضا جانم، وای رضا جانم
وای رضا جانم وای رضا جانم
ساکن طوسی و،از وطنت دوری
بدون نزدیکان، غریب ومهجوری
بروی خاک غم، فتاده ای تنها
قرین مرگی و، غمین ورنجوری
وای رضا جانم وای رضا جانم
وای رضا جانم وای رضا جانم
فتاده برخاک و، ابو ترابی تو
زدرد بسیارت، به پیچ وتابی تو
زسوز زهرکین، کام تو شد عطشان
مثال جد خود،تشته آبی تو
وای رضا جانم وای رضا جانم
وای رضا جانم وای رضا جانم
جواد تو آمد،در آن دم آخر
چو جان گرفتی تو،میوه دل در بر
سرت بزانوی، پسر نهادی تو
سوی خدا پر زد، روح تو از پیکر
وای رضا جانم وای رضا جانم
وای رضا جانم وای رضا جانم
