این شهر ، مشهد است بیا کربلا که نیست
شاید غریب ، خانه ی ناآشنا که نیست
مشهد که کوفه نیست قدم رنجه کن بیا
دور از مدینه هست ولی بی وفا که نیست
باب الجواد داری از این رو غمین نباش
در ماتم پسر ، قدت از غصّه تا که نیست
اینجا مقابلت پسرت را نمی کشند
اینجا عبورت از وسط نیزه ها که نیست
از قم نترس خواهرت آرام و راحت است
مَحرم نبوده شهر ولی بی حیا که نیست
زینب غمی بزرگ پر از بی برادری است
معصومه غمزده است ولی بی رضا که نیست
ایران اگر نداشت رضا را صفا نداشت
پنهان نبوده از تو ، نهان از خدا که نیست
از میوه های کشور ما میل کن ولی
در خوشه های تاک دریغا !شفا که نیست
