حرم شاه کجا این‌همه اشرار کجا

همچون علی آمدی ای پدر جان

خرابه نشینان پدر آمده

از چه شد گیسویت رنگ خاکستری

شب است و در خرابه مرا مهمان رسیده

اشک من پیوسته پایم از ره خسته

چه مهمان عزیزی به ویرانه ام آمد

رسم مهمانی نبود ای سوره ی نور

خوش آمدی خرابه شد گلشن

من نیمه جان و جانانم آمد

ای مه نیزه نشین شام ماتم سر رسید

ای سر تو که ای و از کجا می آیی

کسی غیر از من نداند حرمت این میهمان را

ای هلال بر نیزه خورشید بر بام

ای چراغ محملم ای سایه ی سر من

خون میگرید قرآن و زبور

بر تن من لباس اسارت

ای کوه صبر ، محمل تو نور طور داشت

تویی که از شمیم تو بهشت جان گرفته است

ای ماه نیزه و خورشید کاروان

دلت اومد منو تنها بذاری؟

سرم رفته از بس توی سر- صدا

خواب راحت ندارم بابایی

سلام بابا تو آسمونادنبالت بودم اما

نه تنها در وداع تو جدا شد جان من از من

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید