بر ساحت ستاره احساس، غم گریست

بر ساحت ستاره احساس، غم گریست
حرمت شکست و عشق، حرم در حرم گریست

بر غربت دو ماه و دو خورشید، گوییا
«دعبل» سرود مرثیه و «محتشم» گریست

گویی دوباره، ظهر عطش هست و شام غم
خاتون مهر، نوحه‌کنان، زین الم گریست

سامان دین، شکافت که «عمان» مرثیت
بر بارگاه عاطفه، مانند یم گریست

گلْ‏دسته‏‌ها و گنبد آیینه‌‏ها شکست
باور نمی‏‌کنم که خداوند هم گریست

«صائم» شدم، به مسجد آدینه تا ز غم،
دیدم، فروغ عشق، امام امم گریست