مدام.مرغ دلم .همچو نی . نوا دارد
به سر هوای گلستان کربلا دارد

چو دید غمزده لیلا.که نو جوان اکبر
هوای رفتن میدان اشقیا دارد

بگفت مادر پیرت. زخود مکن محروم
که هر که بهر جوانش .امیدها دارد

چگونه بعد تو من.زنده مانم و بینم
که جسم پاک تو در زیر خاک.جا دارد

به خون طپیدن فرزند نوخط خود را
کدام مادری اندر جهان روا دارد
 
ببین چسان پدرت با قدی کمان چو هلال
نظر بقد چو سرو تو مه لقا دارد

بیا برو بوطن سوی خواهرت صغرا
که انتظار تو آن زار مبتلا دارد

بگفت اکبرش ایما در حزینه ببین
که چرخ با پدرم چون سر جفا دارد

شود حسین شهید و بماند اکبر تو
مگر که خون من از او فزون بها دارد

جدا ز مادرش اخر جور گردون شد
و زین معامله لیلای زار مجنون شد