گرفتارم گرفتارم اباالفضل

اشکا و دلتنگیامو باور کن

دوچشمت چشمه ی آب حیات است

همیشه روی لبم ذکر یا اباالفضل است

بوسه زده ست , حضرت مولا به دست تو

ظرف خالی دوباره پر شده است

دارم به لب همچون رطب نام تو را ای مه‌جبین

شکر حق دستان ما از دامنت کوتاه نیست

دل به دستِ تو سپردم ای «امانت‌دار , دست»

گریه کردم مُطَهّرم کردند

صدای چِک‌چِک باران؛ صدای گریه‌ی آب است

چگونه وصف کنم یک جهان شجاعت را

ای کشته غلتان به خون ای علمدارم

یا رب چون من به غربت کسی مبتلا نباشد

عمو ببین لب خشک و دل پریشان را

ای علمدار به خون غوطه‌ورم کو علمت

چرا افتاده ای، ای قهرمان شیر گیر من؟

گفتم توسلی کنم امشب بنام تو

ابروی هلالی ات قمر، تیغ برنده است

کنار اشک دریا روضه ی ماست

به ماه این قبیله تا رسیدیم

تو قمر قبیله ی زهرایی

یک سوی ابوفاضل و یک سوی حسین