پاینده اگر جلال قربان و غدیر

تا کتاب آفرینش باز شد

ای آنکه سحرگاه ِ من و صبح سپیدی

هرکه را آسمانی‌اش کردند

نور خدا گرفته فضاى مدینه را

شروع عشق به نام خدا به نام شما

خورشید پر تلألو هفت آسمان شدی

قسمتم شد که آشنا باشم

باز دلم در هوای حضرت هادی

ای هدایت را به معنا جلوه گر

جلوه‌ای از جبروت آوردند

دوباره مطلع اشعار من “علی جان” است

شمیم عطر رحمت می‌وزد از کوچه‌ها امشب

خَبَرش آمده که عرش چراغان شده است

تمام زاویه ها را کشیده ای قائم

ای «سُرّ مَن رَأیٰ»ی غم ما فقیرها

برای عشق دوباره بهانه پیدا شد

سپاس و حمد خدا را که ناز و نعمت داد

ای عاشقان دوباره زمان صفا رسید

آمده تا سخن از چشم خود آغاز کند

یک جلوه ی دلپذیر تکرار شده است

بر جامعه و پیام نورش صلوات

کعبه ی اهل سما قبله ی ایمان رسید

امشب زمین و آسمان ها غرق نور است

سیدی سیدی حضرت هادی

روشن شده آیینه ی جان ، با صلوات