من کشته مرده ی خم گیسوی دلبرم

ذکر نزول عطا، یا حسن و یا حسین

کریم کاری به جز جود و کرم نداره

پیچیده در این کوچه ها عطر عبایت

ما و تشبیه طلعت تو به ماه

وقتش رسیده تا که قدری با خدا باشم

به شوق نام دل آرای مجتبی امشب

گذرم بر در میخانه ی مهتاب افتاد

حسن ای نمایانگر حسن سرمد

حس خوبیست که امشب به زبان آمده است

لبم امشب دوباره شیرین شد

در وصف ذات صحبت ما احتیاج نیست

ما کویر و نگاه تو دریا

آتش از مهر تو می گردد گلستان یا حسن

ای علوی ذات و خدایی صفات

نوکر حلقه به گوشیم و اسیر حسنیم

وقتی پدرت حضرت حیدر شده باشد

همدم یار شدن دیده ی تر میخواهد

از روز ازل خلق شدم چون حسنینی

ما از تو به جز کرم ندیدیم

باید مرا گلیم مسیر نگار کرد

روزی حسینی، حسنی دارم و بس

نشسته ام بنویسم گدا، گدا آقا

اول تو را سرشته و انسان درست کرد

کریم های دو عالم به نام زاده شدند

زیر پایش خدا غزل می ریخت