گذرم بر در میخانه ی مهتاب افتاد

هر صبح سلامم به تمنای وجودت

ذکر نزول عطا، یا حسن و یا حسین

کریم کاری به جز جود و کرم نداره

پیچیده در این کوچه ها عطر عبایت

ما و تشبیه طلعت تو به ماه

وقتش رسیده تا که قدری با خدا باشم

به شوق نام دل آرای مجتبی امشب

حسن ای نمایانگر حسن سرمد

حس خوبیست که امشب به زبان آمده است

لبم امشب دوباره شیرین شد

در وصف ذات صحبت ما احتیاج نیست

ما کویر و نگاه تو دریا

آتش از مهر تو می گردد گلستان یا حسن

ای علوی ذات و خدایی صفات

نوکر حلقه به گوشیم و اسیر حسنیم

وقتی پدرت حضرت حیدر شده باشد

همدم یار شدن دیده ی تر میخواهد

از روز ازل خلق شدم چون حسنینی

ما از تو به جز کرم ندیدیم

باید مرا گلیم مسیر نگار کرد

روزی حسینی، حسنی دارم و بس

نشسته ام بنویسم گدا، گدا آقا

اول تو را سرشته و انسان درست کرد

کریم های دو عالم به نام زاده شدند

زیر پایش خدا غزل می ریخت