ماهم محل به رفعت هفت آسمان نداد

ماهم محل به رفعت هفت آسمان نداد
از راه نخل رفت و کسی را نشان نداد

او را امان رسید و امانم برید و رفت
عباس من به نامه ی دشمن امان نداد

دشمن درست گفت که قرآن پاره ای ست
این دست ها که دست به این و به آن نداد

من بر سر جنازه ی خود گریه می کنم
چون من کسی  نمُرد و در این دشت جان نداد

زین ره که رفته ای چه کند زینب عزیز ؟
خواری ز ره رسید و به معجر امان نداد