عریضه های مرا دست چاه ها دادند

ای سحر من شب جدایی کی سحر آید

ای کعبه ی عالم که بی تو غرق دردیم

از بس که شنیدم به میان مَردم

از مبدا نور ، رو به مقصود کنیم

سربند یا حسین، می‌بندم رو سرم

قدم قدم موکبارو می گردم

چه میخواهد لب تشنه به غیر از لطف بارانی

بی پناهم من تو پناهم باش

جلوه گر گشته ، نام پیغمبر

یا الهی صل و سلم علی محمد و آل احمد اباصالح

مژده ای یاران عطر گل به گلستان آمد

شب قدر است و شد عید امشب

شد کوچه به کوچه پر از آهنگ سلامم

گل بریزید چون نیمه ی شعبان است

رب صل علی محمد محمد و آل محمد

مسیر مه که برون از محاق می افتد

تو نور ماه خدایی سلام ماه خدا

شده وقت سحر از غصه نجاتم بدهید

آه ای سحر طلوع کن از شام تار من

گمان مدار که نام تو بردن عادت ماست

برای ما نگاهت آفتاب است

هم‌چنان ما همه از رسم تو خط می‌گیریم

آن صدایی که مرا سوی تماشا می‌خواند

شنیدم کنج غربت گریه کردی

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد