خوش آن زمان که به صحن چمن تو بودی و من

خوش آن زمان که به صحن چمن تو بودی و من 
بسان غنچه به یک پیرهن تو بودی و من 
 
گهی به دامن جد و گهی به دوش پدر 
به حسن و خلق و به وجه حسن تو بودی و من 
 
به روی زانوی زهرا و زیر سایه بام 
چو آفتاب به شهر و وطن تو بودی و من
 
گهی چو شمع فروزنده گه شکفته چو گل 
به صبح و شام به هر انجمن تو بودی و من 
 
فغان برآر دلا همچو جودی از این غم 
که مرغ بسته پر این چمن تو بودی و من
21
0
موضوعمدح امام حسن مجتبی (علیه السلام)
گریز
شاعرعبدالجواد جودی خراسانی
قالبغزل
سبک پیشنهادیمدح
زبانفارسی
اشعار مرتبط با این شعر و مناسبت