بود امشب مرغ دلها در هوای کوی جانان

از بس شب ولادت تو شاد می شود

بر جان عاشقان ولایت خبر رسید

دست هایش پُر از تمنّا بود

در این قبیله هر زمان نوزاد می آید

شکر خدا که باز طبیب آفریده اند

حرم, ورودیِ بابُ الجواد یادت هست؟

دلمُرده ی مَحضیم به ما جان برسانید

ای مطرب مهتاب رو حرفی بزن, چیزی بگو

خدا می‌خواست لطفت تا قیامت بی کران باشد

قسم به دیده‌ی یعقوب و بوی پیرهنی

امشب به روی مأذنه نقاره می‌زنم

فصل غم و درد به پایان رسید

باز باران با ترانه با نوایی از خراسان

به دامان آسمان دُر و گُوهر,داشت

طلوع شمس ندیدی ز نجم اگر محسوس

روز ولادت تو غزل آفریده شد

میلاد شما چه خوش مقارن شده است

وقتی خدا ز روح خودش بر جهان دمید

صلوات صلوات علی محمد ای رضا جان.......

مرغ دلم از قفس سینه به آسمان رها شد

گل می بارد گل می بارد عطر گل توحید آمد

می رسد گلبانگ شادی از سر نقاره خانه

پدر و مادر و جسم و جان بفدای حضرت سلطان

در مشت خاک ریشه شمشاد می دود

و پیرمرد در آغوش صبح نیشابور