ای دیده خون ببار محشر به پا شده

ای دیده خون ببار محشر به پا شده
صاحب زمان دگر صاحب عزا شده
در سامرا به پا شد ماتمی عظیم
میگرید آسمان بر کودکی یتیم
وا اماما.......
خورشید کائنات در بین بستر است
لرزه به پیکر آیات کوثر است
بر لاله ی دلش آتش زده خزان
گل گریه میکند بر داغ این جوان
وا اماما.....
جان جهان بود که گشته نیمه جان
لبهای خشک او گردیده روضه خوان
نوحه کند بر آن لب تشنه ی فرات
سرهای بی بدن " اجسام عاریات "
وا حسینا......