تو بهترین درمان هر دردی اباالفضل

شب میلادِ تو، میلاد به هم می ریزد

ناز این دلبر خوش چهره کشیدن دارد

ابروی هلالی ات قمر، تیغ برنده است

ای عشق زلال، روح دریا عباس

عاشق اگر شدم، اثر چشم های توست

شاه قامت قیامتی داریم

ای علمداری که دستت بوسه گاه مرتضاست

وقتش رسیده تا به بیانم توان دهید

گرمای دست تو همه را آب می کند

تو از عشیره نوری ز ایل مهتابی

دستی که در مقابل تو می شود دراز

بسکه دست دلبرم مشکل گشایی می کند

همه حیثیت عالم و آدم با توست

هرکس که با تو بوده اگر با تو هست ماند

کس پیش تو دم ز زور و بازو نزند

جمعمان جمع که تا نقش خیالی بزنیم

نمک شور تو دریای طلب می طلبد

روزی شعر من امشب دو برابر شده است

محضر آب دم از پاکی دریا نزنید

تو قمر قبیله ی زهرایی

ﺳﺎﻗﻲ ﻛﻮﺛﺮ ﻣﺒﺎﺭﻙ ، ﺩاﺩﻩ ﺟﺎﻣﺖ ﺣﻲ ﺳﺮﻣﺪ

به علی شیر خدا آینه دار آمده

کنار لاله سپیدار آمد

ای زمین بوس تو ادب عباس

ای سرو که با تو باغ ها بالیدند