به خون شستند نامردان رخ مرد دو عالم را

به خون شستند نامردان رخ مرد دو عالم را
بپا کردند در ماه خدا شور محرّم را
 
سیه کردند از دود ستم رخسارۀ گردون
در افکندند از پا قامت عدل مجسّم را
 
ندا برخاست کز ختم رسل کشتند در سجده
وصیّ و جانشین و یاور و داماد و بن عم را
 
به مزد آن همه احسان و لطف و مهربانی ها
به محراب دعا کشتند آن مظلوم عالم را
 
مروّت بین فتوّت بین عنایت بین کرامت بین
تفقّد من کند با روی خونین ابن ملجم را
 
بپوش ای آسمان بر پیکر خود جامۀ ماتم
که زینب در بغل بگرفته امشب زانوی غم را
 
ز اشک سرخ و رنگ زرد و رخت نیلگون از غم
چه رنگین کرده اند امشب یتیمان سفرۀّ هم را
 
به خرما نیست حاجت محفل اطفال را دیگر
که نقل مجلس خود کرده اند اشک دمادم را
 
بغیر از یا علی ذکری ندارد بر زبان هرگز
سر دار غمش گر دست و پا بُرند میثم را
42
0
موضوعضربت خوردن و شهادت امیرالمومنین علی (علیه السلام)
گریز
شاعرغلامرضا سازگار
قالبغزل
سبک پیشنهادینامشخص
زبانفارسی
اشعار مرتبط با این شعر و مناسبت