یارب به حق جود و احسان خدیجه

مسندنشین عالم بالا خدیجه

ای ا‌ولین رکابِ برای پیامبر

هر شب قنوت او مسیر کهکشان می شد

افتخار دین و آیین را اگر می شد سرود

تو را از جنس دریا آفریدند

فرشته پهن کرده زیر پایش باز بالش را

شب گذشته کمی خوب شد سخن می گفت

دیگر در این خانه برایم همدمی نیست

می سوزم و چو شمع سحر آب می شوم

همسنگربی مثل و مانندم خدیجه

شکر خدا که عبد خدای خدیجه ایم

شکر خدا که تحت لوای خدیجه ایم

ای بانویی که زنده شد عصمت زنام تو

اسلام جز به مهر تو جانی به تن نداشت

تو آن زنی که فلک آستان تو بوسید

باده ی مهر پیمبر جوشد از پیمانه اش

عزای حضرت حوا عزای هاجر شد

ای نور در شب تار یا حضرت خدیجه

نظم را نام تو لبریز از فصاحت میکند

سلام روح القدس سلام رب جلیل

آسمان نیلی پوش مکه در آه و خروش

شهر مکه شد نوحه گر

سلام ما به مادر مومنین

داغ خدیجه زد آتش به دلها

دور شدم از این و آن، با خودم آشنا شدم