گرد علی ضریح تو هم در طواف شد

ای مادری که طعم آتش را چشیدی

افتاده است عالم بالا به روی خاک

راضی به هر قضایِ خدا می روی علی

هیچکس ایمن ز کید دهر دون‌پرور نشد

چون شد جناب زهرا از دور چرخ اختر

اگرچه لحظه لحظه روضه هایش میکشد ما را

دستم‌ به دامان‌ کسی که بین کوچه

اما غمی دارم که آن را نیست پایانی

به شب نشسته چرا آسمان بازویت؟

دست ِ اسلام را چرا بستید!؟

قطره قطره می سوزم لاله لاله دلخونم