کودک شش ماهه که نامش علی است

پس رباب امروز با خود آفتاب آورده است

نامِ نامیِ شما روی لبم گل کرده

برای آمدنش نذر کرده بابایش

آمد از راه علّیِ دگری مثلِ علی

زمین گهواره‌ی ماهِ ربابه

امشب دلم را بسته ام بر تار زلف دلبری

یکباره‌ اشکِ‌ شوق ز چشمم روانه شد

چشمه عشق که جوشید خدا لب تر کرد

این طفل به خواب رفته در گهواره

در دلم بار دگر شوری بپاست

رسیدی بین آغوش رقیه در شعف باشی

شهر یثرب غرق نور دیگر است

امشب از سما بر زمین شد نزول رحمت

زدجوانه گُل از باغ سبز حسین

باز هم شهر نبی معدن اسرار شده

یم فضل و عفاف و زهد و عصمت گوهر آورده

امشب از جان بهتری را در بغل دارد حسین

دارد بساط عاشقی تکمیل می گردد

امین وحی عالم را خبر داد

یم عشق و وفا را گوهر آمد

دوباره سَرَم در هوایِ شماست

انگارعالم باردیگرجان گرفته

ته این کوچه هرکه پشت در است

زلال اشک تو رشک فرات است

طلوع چشم تو را افتاب باور کرد