نام سقا دیده ها را خوب گریان می کند

نام سقا دیده ها را خوب گریان می کند

دیده ی پر اشک را سقا چراغان می کند

 

او بود باب الحسین ذخرالحسین عبدالحسین

عالمی را بر در ارباب مهمان می کند

 

هرکه می گوید حسین آغوش بگشاید بر او

بر دل سینه زنان لطف فراوان می کند

 

دست داده تا بگیرد دست هر افتاده را

این اباالفضل است برما لطف و احسان می کند

 

" خلق می دانند در بهدار ی قرب حسین

دردها رابیشتر عباس درمان می کند"

 

مادرش ام البنبن هم ضامن عشاق اوست

درقیامت شیعیان راشاد وخندان می کند

 

دست او بردست زهرا روز محشر دیدنی است

دست اومشکل گشایی از محبان می کند

 

پیش او ازمعجر زینب سخن گفتن خطاست

این سخن عباس را زار و پریشان می کند

 

سی شب ماه محرم باید از عباس گفت

گفتن از او لطف مهدی را نمایان می کند