محو تو عمری همه حواس حسین است

ستر ناموس نبوت چون حجاب زینب است

مبهوت صبوری ات هزار عقل و دلیل

افسانه ی روزگارشان شب باشد

مادسته دسته شیعه ی تسلیم زینبیم

تـو برای خلقت حوا بـه دنـیا آمدی

کار ِما امشب است با زینب

خوبان روزگار مسلمان زینبند

غزال چابک صحرای عشق زینب بود

با درد آمدیم و بدنبال مرحمیم

قصد کرده است خدا جلوه ی دیگر بکشد

غالباً آن گذری که خطرش بیشتر است

دل بـــاده بـنوش است سر خان عقیله

می نویسم ازتو یا زینب

یا که خدا به خلق پیمبر نمی دهد

با دست بسته است، ولی دست بسته نیست

الا که مقدم تو مژده ی سعادت داشت

تو را خبر بُوَد امشب چه دل‌پذیر شبی است؟

کیست این زن، اینکه بر بالای منبر ایستاده

کربلا بیت الحرام زینب است

بر روی "دست خدا" آیه ای از کوثر است

ولادت ، ریحانه ی کاشانه ی حبل المتین است

آمده آمده حضرت زینب

بر "زینت قبله " خدا بخشیده زیور

فاطمه خندد چو بیند خنده ی ابالحسن را

به هر نفس به هر زمان نام تو شد ذکر زبان