ای مادر حسین و حسن! دیده باز کن
حال علی بین و سپس خواب ناز کن!
در کار من ز مرگ تو افتاده مشکلی
لطفی کن و ز کار علی، عقده باز کن!
من آمدم که باز برم سوی خانه ات
بازآ به سوی خانه، مرا سر فراز کن!
اطفال تو، بهانه ی مادر گرفته اند
دستی بی نوازش ایشان دراز کن!
سجاده ی نماز تو افکنده زینبت
با پهلوی شکسته بیا و، نماز کن!
همسایگان، دعای تو را آرزو کنند
برخیز و رو به جانب محراب راز کن



