اهل مدینه فاطمه ام را نظر زدند

نوشته ام با خون جگر حدیث دل بر دیوار و در

شهید علی ، ای شهود علی

سلام علی سیده النسا

ای شکسته پر ، شکستن زود بود

غم آمد روی غم ، فریاد فریاد

سکوت و اشک و احیا و علی بود

گهر از دیده ی نمناک می ریخت

گلی که از نبوت ریشه دارد

نادیده گرفت ، حرمت باران را

سلام ما به قبر بی نشانت

شمعم که با شرار خودم گریه میکنم

شعله ور شد آتش از خانه ی حبل المتین

شهیده ی مرتضی فاطمه فاطمه

از بال جبرئیل خون میچکد چرا

ای مادر حسین ای مادر حسن

وا اما آه کی رود از یاد آه مادری افتاد

کینه کجا آیینه ی رب جلی کجا

امان از آتش ز درب و دیوار

مرو بمان به خاطر دل علی بمان

یا فاطمه یا خیرالنسا آیینه ی شکسته ی مولا

من دلخوشی در دنیا ندارم

دارد دل و دین می‌برد از شهر شمیمی

زنی از خاک، از خورشید، از دریا، قدیمی تر

گل های عالم را معطر کرده بویت

در لغت معنی شبح یعنی