عبد خدا و مرد خدا سیدالکریم

تو که از نسل کریمانی و آقا هستی

المنت و لله که گرفتار تو هستیم

ای اهل نظر کعبه ی اهل نظر این جاست

امشب ز شیدایی پر از فریاد هستم

به نام خدای بزرگ و رحیم

پایین شهر ما پدر ما نشسته است

از روز ازل تا به ابد یار کریمیم

کریم هستی و حاجات دل روا کردی

دوباره شهر مدینه بوی جنان آمد

شامل حالم شد امشب دعوتِ عبدالعظیم

ما زائران صحن تو هستیم از قدیم

از بس که چون آبا و اجدادت کریمی

تو از نسلِ کریمانی؛ کریمی!

از بوستان فاطمه، عطر و شمیم داشت

صبح صادق که می‌دمد دل من

دستِ گدا دراز به سوی کریم هست

ای آفتاب فاطمه، در شهر ری مقیم

کسی که راه به باغ تو چون نسیم گرفته‌ست

نام گرامی‌اش اگر عبدالعظیم بود

ای حریمت رشک جنّات النّعیم

ای بلندای عشق قامت تو

گرچه شبیهِ وضعِ شهرِ خود وخیمیم

گاهی مسیر عشق طولانی و باریک است

آمده عشق را کند اثبات

عطر گل جنت روی دست نسیم است