حبیب باش که یک عمر روسپید شوی

بلی به دشت بلا او به شاه یاری کرد

شد چو وارد شه، به دشت کربلا

جان به قربان وفایت یا حبیب بن مظاهر

زهیر از جهان چون بپرداخت جای

شنیدم در آن دشت با شهریار

رسید آنچه بر آل احمد ستم

گودال قتلگاه پر از بوی سیـــــــب بود