ای مادر حسین ای مادر حسن

ای مادر حسین ای مادر حسن
برخیز و گریه کن با گریه های من
با دست خسته ، ای یار شهیده ام
بار دگر بگیر اشک از دو دیده ام
فاطمه جان ....
کاشانه ی عزا شد منزل علی
شب تا سحر چو شمع سوزد دل علی
من گریه میکنم اینجا کنار تو
شد آتش دلم شمع مزار تو
فاطمه جان....
بعد از تو خانه ام شد خانه ی محن
از اشک زینبین از گریه ی حسن
بعد از تو بی قرار گشته حسن چرا
چه دیده او مگر در بین کوچه ها
فاطمه جان....