«إن کُنتَ باکیاً لِشَیء فَابکِ عَلَی الحُسَین»

«إن کُنتَ باکیاً لِشَیء فَابکِ عَلَی الحُسَین» (2)
فَابکِ عَلَی الحُسَین، مظلوم کربلا

تا آخرین نفس، در بیعت توایم
ای عشق ما حسین، ما ملت توایم

«إن کُنتَ باکیاً لِشَیء فَابکِ عَلَی الحُسَین» (2)
فَابکِ عَلَی الحُسَین، مظلوم کربلا

روحی لک الفدا، نفسی لک الوقا
امشب مرا بخوان، تا جان دهم تو را

بی تو نمی برم سودی از این حیات
من غرق حسرتم، ای کشتی نجات

صبح ازل حسین، شام ابد حسین
بر نیزه ها سرت، دل می برد حسین

«إن کُنتَ باکیاً لِشَیء فَابکِ عَلَی الحُسَین» (2)
فَابکِ عَلَی الحُسَین، مظلوم کربلا

اللیلةَ الحُسین، للصَّحبِ یَجمعُ
امشب حسین (ع)، اصحاب را جمع می‌کند

ذا لیلُکُم غَشى، لِلدّارِ فَارجِعوا
شب فراگیر شد، به‌ خانه‌هایتان برگردید

شیخُ الهوى أجاب، لله نَسألُ
شیخ عشق (حبیب بن مظاهر) پاسخ داد، از خدا می‌خواهیم

لو الفَ مرّةٍ، بالسّیفِ نُقتَلُ
که هزار بار برایت، با شمشیر کشته شویم