گر بیافتد ره مجنون به شبستان نجف

من کیستم گدای تو یا مرتضی علی

قسمتم نیست بال و پر بدهند

آفریده شدم برای علی

دیوانه ی تو کار ندارد به جهنم

به دنیا هر انکس که با حیدر است

شیر خدا حضرت حیدر مدد

باده گاهی ز عنب هست و گهی از رطب است

از مقام یا صنم پر می کشد تا یا صمد

بازهم آمد شب حیران شدن

از همان روزی که زلف یار را کج ساختند

تو بی ابتدایی و بی انتها

زلف کج و ابروی خمت کرده خمارم

دل شیعه ی آفتاب باشد ، چه خوش است

بر نوح نبی ، حضرت آدم ، صلوات

یکی گفتا چنین با اهل سنت

آی عاشقا همه بیاین شونه به شونه صف به صف

ای ز ازل وجود تو، بدون انتها علی

ای که توحید از وجودت یافته تمثال ها

بشنوید ای عاشقان احمد روایت میکند

به خلقت آدم علی بها داده است

ولایت علی بن ابیطالب حصنی

آه ای شهر دوست داشتنی

صدا آری صدا جان جهان را زیرورو می کرد

مصرع ناقص من کاش که کامل می شد

در شب قدر دلـم بـا غـزلی هـمـدم شـد