وقتی همه جا دور و برش زینب بود

هر چند درک‌ ناقص ‌تاریخ کافی نیست

پرورده‌ی‌ زهراست‌ از این‌ رو رشیده‌ ست

باید از جلوه او عرش منور باشد

مور را رخصت تمجید سلیمان ها نیست

دست ما و عنایتت بانو

نوه ی دختری و عشق پیمبر بودن

بیست و نُه از مه جمادی شد

کوچکتری و در پناه خواهرت هستی

از حسن هرچه که در مرثیه کمتر سخن است

ای که وجود پاک تو آیینۀ زهراست

ای صبا بگذر ز لاله زارِ من

یادم نمی رود سفر آخر حسین

آه زینب باز هم باید عزاداری کند

منم که شعله کشد هرم آفتاب از من

دختر شاه لوکشف خانوم

عاشقان در حجاب یکدگرند

بیگانه نیستم ، ولی بی لیاقتم

وارسی کرد آن حوالی را

ای مقـــامت فـراتـر از مریــــم

از قرائن این چنین پیداست در را دیده است

کم‌تر کسی است در غم من انجمن کند

ندارد چون نشان دین از آغاز

مظلومه ای مانند علی مظلوم

زاده ی نور و آیه ی تطهیر

دختر شهید و خواهر شهیدم