بال کسی به اوج هوایت نمی رسد

خَبَرش آمده که عرش چراغان شده است

اگر رزق من سامرایی نمی شد

روزی ما شد در این ظلمت جمال آفتاب

کِی به نظر , باده ی نابم کنی

تمام زاویه ها را کشیده ای قائم

اجازه هست مرغ دل, کبوتر حرم شود

پشت میخانه نشستم غرق شور و شادی ام

دلبر تو باشی باید از دلبر بخوانم

ای «سُرّ مَن رَأیٰ»ی غم ما فقیرها

ای نگاهت در مسیر کهکشان ها ماندگار

شکر خدا که غرق به دریایِ نعمتم

نوبت عشق است و کاروبار حرام است

ای روشنیِ هر راه؛ یاهادی الائمه

شروعِ عشق، به نامِ خدا، به نامِ شما

ای عاشقان دوباره زمان صفا رسید

فتاده مرغ دلم ز آشیان در این وادی

ای دائم از خدا و نبییّن تو را، سلام

گرچه پیش از خواهش سائل عنایت می کند

سرِ شوریده، دلِ بی سر و سامان داریم

کیستم من؛شاهکار مُلکِ ذاتِ کبریایم

ذوق و شوق و طراوت ام با تو

یادتان هست نوشتم که دعا می خواندم

آستان خدا کمال شما

دستان پلید فتنه جو رو میشد

تابیده به هفت آسمان نور حیات