چه روی داده که کار زمانه، درهم شد

چه روی داده که کار زمانه، درهم شد
زمانه را ز چه در بر لباس ماتم شد

برای چیست که عیش و سرور خلق جهان
بَدَل به غصّه و اندوه و محنت و غم شد؟

خمیده قامت گردون ز بار درد و اَلَم
مگر پدید هلال مه محرّم شد

بلی رسید مهی کز برای آل رسول
در آن ز هر جهت اسباب غم، فراهم شد

ز دست دیو صفت مردمی در این مه بود
که خاک غم، به سر دودمان آدم شد

همین مه است که در آن فلک، ز بی مهری
به قتل و غارت آل علی، مصمّم شد

همین مه است که در آن ز خیمه گاه حسین
خروش واعطشا تا به عرش اعظم شد

همین مه است که در آن حسین، سرو قدش
ز داغ قامت سقّای کربلا، خم شد

همین مه است که از قتل شاه عالمیان
چو شام تار، سیه روز اهل عالم شد

همین مه است که اتمام یافت کار حسین
به راه عشق، به منزل رسید بار حسین