همراهِ با او، جانِشان را دفن کردند
لبتشنهی عطشانِشان را دفن کردند
اهلِ حرم، با سینهای از غم، لبالب،
صدپارهی قرآنِشان را دفن کردند
از ترسِ سیلی و کتک، در سینه اطفال
بغض و غمِ سوزانِشان را دفن کردند
بعد از سه روز آخر، دهاتیهای صحرا،
جسمِ شَهِ عریانِشان را دفن کردند
آنسویِ میدان، عدهای از حرصِ دنیا
هم و دین و هم ایمانِشان را دفن کردند
نه جرعهای آبِ روان، دادند او را؛
نه پیکر مِهمانِشان را دفن کردند
تا اینکه زینب را بسوزانند، حتی؛
نامردها، اسبانِشان را دفن کردند!
