در بحر شرف گوهر یکدانه علیست

شیر خدا حضرت حیدر مدد

باده گاهی ز عنب هست و گهی از رطب است

از مقام یا صنم پر می کشد تا یا صمد

بازهم آمد شب حیران شدن

از همان روزی که زلف یار را کج ساختند

تو بی ابتدایی و بی انتها

زلف کج و ابروی خمت کرده خمارم

دل شیعه ی آفتاب باشد ، چه خوش است

بر نوح نبی ، حضرت آدم ، صلوات

یکی گفتا چنین با اهل سنت

بر روز حساب خود براتی بفرست

آی عاشقا همه بیاین شونه به شونه صف به صف

ای ز ازل وجود تو، بدون انتها علی

ای که توحید از وجودت یافته تمثال ها

بشنوید ای عاشقان احمد روایت میکند

بر کعبه ی سنگ و خشت ، جان داد آن روز

با قدر تو ، قبله را چنین قابل کرد

به خلقت آدم علی بها داده است

امشب خدا از خانه اش جلوه نموده

ولایت علی بن ابیطالب حصنی

از ازل بر جان خورده نام حیدر

آه ای شهر دوست داشتنی

صدا آری صدا جان جهان را زیرورو می کرد

مصرع ناقص من کاش که کامل می شد

در شب قدر دلـم بـا غـزلی هـمـدم شـد